جلسه ۷۸۲

 وَ مَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ ... یس، ٦٨ بخواهیم نخواهیم به سمت جلو هستیم، چقدر خوب است همراه این حركت به سمت جلو نگاه به عقب نداشته باشیم، نگاهمان هم به جلو باشد، این خوب است، ما نگاه هی به عقب داریم، نگاه به جلو نداریم، جلویمان، آینده‌مان، فردایمان، كجا می‌خواهیم برویم، با چه مسائلی می‌خواهیم روبرو بشویم، نگاه به عقب، نگاه به عقب.

 تلمیذ: پس ارزش علم كجا می‌رود اگر رب النوع بخواهد آن را از انسان بگیرد؟

 استاد: هست دیگر، آن با همان حقیقت وجودی انسان آن علم هست، منتهی خب به واسطه شرائط ذهول پیدا می‌شود، ولی در آن وجود انسان آن حقیقت علمی در جای خودش هست، آن وقت وقتی كه به آن دنیا می‌رویم آنی كه در این این‌جا داده شده آن‌جا می‌آید برای آدم می‌آید نشان می‌دهد، یعنی انسان همان علومی را كه در این دنیا یك زمان داشته در آن‌جا به علم حضوری در وجود خودش مشاهده می‌كند، شما همین الان كه داری با من نگاه می‌كنید و سرتان را به عنوان تأیید تكان می‌دهید همین حالت در روز قیامت همین حالت را می‌بینید، هیچ چیز از بین نمی‌شود، هیچ چیز! خطوری كه الان بر شما پیدا بشود شما در روز قیامت این خطور را به علم حضوری در نفستان ـ نه این‌كه فیلمش، فیلم چیست؟ فیلم به شما ربطی ندارد ـ می‌بینید، در وجود خودتان همین‌طور كه الان این حال خودتان را می‌بینید روز قیامت هم همین حال را می‌بینید، این‌جا نشستید و دارید به این مطالب گوش می‌دهید و این مطالب را دارید تأمل می‌كنید.

 تلمیذ: اگركسی علم صحیحی را درك كرد بعد دچار تحریف شد، كدامش را در روز قیامت می‌بیند؟

 استاد: هر دو را می‌بیند، هم علم صحیح را می‌بیند و هم تحریفش را می‌بیند و هم عقوبتهایی كه برایش مترتب می‌شود همه را می‌بیند به خاطر همین است كه ... ذلِكَ يَوْمُ التَّغابُنِ ... التغابن، ٩، روز غبن همین است، صحیح را می‌بیند كه در كجا بوده، در چه موقعیتی بوده، خدا به او چه موقعیتی داد ولی شكر نگذاشت، شكرش را به جا نیاورد، اگر آن را نبیند غبطه نمی‌خورد، اینی كه غبطه می‌خورد، این كه توی سرش می‌زند، این كه. .. رَبِّ ارْجِعُونِ المؤمنون، ٩٩ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ ... المؤمنون، ١٠٠ برای چه دارد می‌گوید رَبِّ ارْجِعُونِ؟ چون دارد می‌بیند از دستش رفت، دارد می‌بیند دیگر قابل بازگشت نیست، دارد می‌بیند از چه نعمتهایی محروم شد، اگر آن‌ها را نبیند غبن هم برایش پیدا نمی‌شود، غبطه هم برایش پیدا نمی‌شود فقط در همین حال ثابت است، تمام حالاتی كه برایش پیدا شده همه را می‌بیند و آن حالی كه الان واجد است، آن حال مهم است، همه را در خودش می‌بیند، چه فرصت‌هایی را در این مدت از دست داد، چه مسائلی را از دست داد، چه خلاصه ساعت‌هایی را، چه گزینش‌هایی را، همه این‌ها را خلاصه می‌بیند و خوش به حال آن كسی كه از این حركت‌ها و از این فرصت‌ها بهره گرفته و استفاده كرده و وجود استعداد خودش را تبدیل كرده به فعلیت، از آن قوه درآورده به فعلیت رسانده، این‌ها فقط بردند، و گرنه بقیه نه، بقیه همان وجود خودشان را در حال قوه كه به آن فعلیت خاص همان موقع رسیده و دیگر فعلیت هم دیگر قابل ظهور نیست.