جلسه ۷۹۲

 علی‌كل‌حال بنده خیال می‌كنم كه مرحوم علامه در مقام بیان ارشاد خودشان بودند و مرحوم آقا هم كه تأدباً و تتلمذاً خواستند رعایت موقعیت و حال ایشان را داشته باشند. اولیاء و بزرگان كارهایشان خیلی قابل تأمل است به همین راحتی انسان نمی‌تواند اظهار نظر كند.

 اگر رفقا یادشان باشد، در لابه‌لای صحبت‌ها و نوشتجات گاهی یك چیزهایی را، مثلا آن داستان نرفتن ایشان به سبزوار یادتان هست؟ من در اسرار ملكوت آورده‌ام، در این قضیه خیلی نكته است، وقتی كه به من می‌گویند وقتی به سمت امام رضا علیه السلام می‌آیی، كسی كه به سمت امام رضا علیه‌السلام می‌آید بین راه نباید [به زیارت‌] بزرگانی كه هستند برود، ببینید اینها چی بودند؟ اینها ائمه را شناختند، واقعا اینها شناختند. حاجی سبزواری مرد بزرگ، بایزید، شیخ ابوالحسن خرقانی، عطار نیشابوری در نیشابور، اینها مگر از عرفا نبودند، مگر از بزرگان نبودند؟ می‌گوید وقتی كه داری به سمت حرم امام رضا علیه‌السلام می‌آیی فكرت هیچ جا نباید برود، اصلا نباید به این فكر كنی كه در سبزوار حاجی هست یا نیست، حالا برویم یا نرویم. بله یك وقتی در سبزوار توقف داری می‌خواهی ناهار بخوری، می‌خواهی استراحت بكنی، برو آنجا سر قبر حاجی فاتحه هم بخوان این عیب و اشكالی ندارد، ولی اینكه در ذهن این باشد كه داری می‌روی به مشهد، در سبزوار هم مزار حاجی را زیارت بكنیم، حالا نیشابور آنجا [سر مزار] عطار هم برویم، ایشان می‌فرمایند وقتی كسی به سمت امام رضا علیه السلام می‌آید نباید فكرش به غیر از امام رضا علیه السلام برود. اما در برگشت عیبی ندارد، آدم دارد برمی‌گردد به تهران عیبی ندارد این بزرگان را هم ببیند و زیارت كند و فاتحه بخواند، ایراد ندارد.

 امام رضا علیه السلام همه چیز ماست، توجه كردید؟ هزارها میلیارد مثل عطار ریزه‌خوار سفره امام رضا علیه‌السلام هستند گوشه سفره همه اینها را جا داده‌اند اما بقیه سفره برای بقیه است، گوشه‌اش فقط هزار میلیارد مثل عطار است، هزار میلیارد مثل سلمان است، هزار میلیارد مثل بایزید هست. گوشه یك سانت سفره امام رضا علیه السلام همه اینها را پر می‌كند و همه را حسابی مست می‌كند، بقیه را امام رضا علیه السلام برای خودش نگه داشته‌اند. اینها را می‌خواهند به ما یاد بدهند. توجه كردید؟ این مسائل را می‌خواهند به ما یاد بدهند.