جلسه ۸۵

امور اعتباری به اعتبار مُعتَبِر

مطلب دیگری که ایشان می‌فرمایند این است که آقایان می‌گویند: اگر قرار باشد آن مسئله ـ که امورات واقعی نباشند و اعتباری باشند ـ در اینجا محقق باشد بنابراین وجوب از واجب تعالیٰ یَنحَسم و قطع می‌شود چون امور اعتباری به اعتبار معتبِر است؛ من‌باب‌مثال بنده یک وقت اعتبار می‌کنم که این فوق است و یک وقت اعتبار می‌کنم که این تحت است، در واقع اینجایی که الآن نشسته‌ام نسبت به طبقۀ پایین فوق است اما نسبت به طبقۀ بالا تحت است. یا من‌باب‌مثال یک وقت اعتبار می‌کنم که این آقا رئیس شود و آن آقا مرئوس شود، فردا اعتبارم را برمی‌گردانم و ایشان رئیس می‌شود و دیگری مرئوس، این یک اعتبار از معتبِر است.

کیفیت اعتقاد بودائی‌ها و مسیحی‌ها نسبت به خدا

حالا اگر واجب یک امر حقیقی نباشد، ما امروز اعتبار می‌کنیم که خدا واجب‌الوجود است، فردا می‌گوییم که نه‌خیر! خدا ممتنع‌الوجود یا ممکن‌الوجود است! مثل بودائی‌ها که می‌گویند: خدا ممتنع‌الوجود است، مسیحی‌ها می‌گویند که ممکن‌الوجود است، مسلمان‌ها می‌گویند که واجب‌الوجود است، هر کسی که بیاید قانونی وضع می‌کند! این امور اعتباری هم مثل قوانین جمهوری اسلامی‌شده است! یکی از حرف‌هایی که دیروز آقای جنتی می‌زد این بود که این چه وضع قانون‌گذاری است؟! مردم اصلاً دل ندارند که پول بدهند و فلان کنند! امروز قانونی وضع می‌شود این تاجر بلند می‌شود به هوای قانون کاری می‌کنند و دو روز دیگر مجلس قانون را عوض می‌کند! این مردم چه گناهی کرده‌اند؟! خلاصه مجلس را بی‌نصیب نگذاشت، قانون‌هایی که پشت سرهم یکی بعد از دیگری عوض می‌شود، مردم را در بلاتکلیفی قرار می‌دهد، خلاصه این امور هم مثل قوانین آقایان است که امروز می‌نشینند و همۀ دست‌ها بالا می‌رود و فردا همۀ دست‌ها پایین می‌آید، امروز این‌طور است و فردا آن‌طور است! این هم می‌شود مجلس جمهوری اسلامی!

آقایان مجلسی برای خدا هم تکلیف تعیین می‌کنند، امروز می‌گویند که واجب‌الوجود است و فردا می‌گویند که اصلاً ممتنع‌الوجود است! خودمان خدا هستیم، اصلاً نه پیغمبری هست، نه هیچ‌کس دیگر! پس‌فردا که مقداری آمریکا فشار می‌آورد می‌گویند که ممکن‌الوجود است!