جلسه ۱۲۸

افرادی هستند که ناراحتی چشمی دارند فقط سیاه و سفید می‌بینند تلویزیون آنها فقط سیاه و سفید است؛ رنگی نیست! اصلاً یکی از ناراحتی‌های چشمی که به همان عصب زرد و شبکیه و امثال‌ذلک مربوط می‌شود همین است، شبکیۀ چشم حالتی دارد که وقتی رنگ‌ها وارد آن می‌شود، سلول‌های شبکیه تجزیه و ترکیب می‌کنند؛ دو سلول داریم یکی سلول‌های مخروطی‌شکل است و یکی هم سلول‌های استوانه‌ای‌شکل است، کارشان این است که رنگ‌ها را یکی‌یکی تجزیه و ترکیب می‌کنند سیاه درست می‌کنند، بنفش، قرمز، سبز، آبی، سفید، همۀ اینها را جدا می‌کنند وقتی که قشنگ تجزیه و ترکیب کردند به همان عصب خاص چشم می‌دهند که به آن ماکولا¹ می‌گویند بعد از آنجا در مغز می‌رود، وقتی تجزیه و ترکیب شد این رنگ‌ها می‌آیند والاّ می‌گویند که ما در خارج ـ البته این یک فرضیه‌ای است که حالا معلوم نیست صحیح باشد یا نباشد ـ اصلاً رنگی نداریم، در خارج رنگ نیست بلکه رنگ عبارت است از انعکاس نور به یک شیء و مقداری که یک شی‌ء از نور به خودش جذب می‌کند یا مقداری که به خودش دفع می‌کند، از آن مقداری که می‌گیرد جذب و دفع می‌کند رنگ در خارج پیدا می‌شود.

البته می‌توانیم بگوییم که مسئله تا حدودی شاید همین‌طور باشد به‌جهت اینکه وقتی نور نیست اصلاً رنگی هم وجود ندارد، وقتی نور زیاد می‌شود دوباره رنگی وجود ندارد و بَینهما مُتوسطاتٌ؛ از آن مقداری که یک جسم به خود نور می‌گیرد و منعکس می‌کند، رنگ‌ها تولید می‌شوند. اگر همۀ نور را به خود بگیرد و هیچ منعکس نکند لذا این سیاه نشان داده می‌شود به‌خاطر اینکه در این صورت دیگر چیزی برای بروز ندارد و چون سیاه ظلمانی و ظلمت است بنابراین ما رنگ را به صورت سیاه می‌بینیم. اگر یک شی‌ء یک ‌مقدار کمی‌اش را منعکس کند، شما به شکل بنفش می‌بینید. اگر خیلی زیاد منعکس کند شما به شکل سفید می‌بینید یعنی من‌باب‌مثال همۀ نور که خورده‌ است، برگشته است.