جلسه ۱۳۱

بنابراین ایشان می‌فرمایند که در بعضی از اوقات هدف قوۀ عضلات با هدف قوۀ شوقیه هردو یکی می‌شوند. در اینجا هم نظر هست و یکی نمی‌شوند که بعداً عرض می‌کنیم.

هدف نشستن نیست یعنی هدفِ قوۀ شوقیه این نیست که شما به شکل سه‌زانو دربیایید بلکه هدف در آنجا تغییر وضع است؛ تغییر وضع برای شما مطرح است یعنی از این خستگی خارج شدن برای شما مطرح است نه‌اینکه سه‌زانو نشستن برای شما مطرح باشد. سه‌زانو نشستن یکی از آن مواردی است که ممکن است شما تغییر وضع دهید. برفرض شما بگویید که شاید به‌خاطر خستگی هم نباشد مثلاً شخص نشسته‌ است و خسته هم نشده است اما دلش می‌خواهد که سه‌زانو بنشیند. می‌گوییم که بله، همین تغییر برای او مطرح است ولو اینکه برای خستگی هم نباشد، این مآل نیست؛ مآل یک امر مادی است و تغییر وضع یک امر معنوی است، دوباره با همدیگر تفاوت دارند که عرض کردم فعلاً به‌نحو تیتروار می‌گوییم تااینکه بعداً دوباره در بحث‌های عبث و امثال‌ذلک به آن برسیم.

فَاتَحدَ الغایَتان کَما مِن حَیِّزٍ بِحَیِّزٍ سَأماً مِن الأوَّلِ تَرُد أی تَنضَجِر مِن مَوضعٍ فَتَتخَیَّلُ صورةَ موضعٍ آخَرَ فَتَشتاقُ إلیه فَتَتحرَّکُ نَحوَه و یَنتَهی حرکتُکَ إلیه. فَنفسُ ما إلیهِ الحرکةِ غایةٌ لِلشوقیةِ أیضاً.¹

در این صورت غایت‌ها هر دو یکی می‌شود (یعنی غایت قوۀ محرکۀ مباشره با غایت قوۀ شوقیه در این صورت یکی است درحالی‌که غایت قوۀ شوقیه باید غایت معنوی باشد) همان‌طوری که از یک حیّز به حیّزی برمی‌گردید به‌خاطر اینکه از آن حیّز و موقعیت اوّل ناراحتی پیدا می‌کنید و از یک حیّز به حیّز دیگر برمی‌گردید شما صورت موضع دیگری را در ذهن می‌آورید و در آن اشتیاق پیدا می‌کنید و به‌طرف آن حرکت می‌کنید و حرکت شما به آن منتهی می‌شود. نفس آن مآل، نفس آن که حرکت به آن منتهی می‌شود، می‌شود که برای شوقیه هم غایت باشد.