جلسه ۱۴۳
توضیحات:
53. غرر في أحكام مشتركة بين العلة و المعلول
جلسه ۱۴۳
12دیگر معلوم شد که هرکسی برای دنیای خودش و برای حیثیت خودش هر کاری انجام می‌دهد! بله، الحمدلله همین‌طور است! قشنگ می‌بینند که این حرام است! [ولی] می‌گویند که به‌به حلال است! از شیر مادر حلال‌تر است! همان که دیروز حرام بود حلال می‌شود، آنچه که حلال بود حرام می‌شود، دیگر هر [چیزی] که آن آقا بالاسر گفت، بقیه [هم می‌گویند که] به‌به و چه‌چه و نحن ابناءالدلیل! نحن ابناءالدلیل می‌شوند دیگر!
این حکایت از آن آورده‌ام تا ای طفل شرح‌حال روزگار بدانی و ابناء زمان این‌گونه پنداری که اینها برای تحصیل آب و نان چه می‌کنند!
حالا حضورتان عرض کنم که اگر شما این‌طور گفتید که داخل این لیوان مجردی است که فقط حلال‌زاده آن را می‌بیند! آن مجرد از [داخل] این لیوان خارج می‌شود و به نبات تبدیل می‌شود، ـ لیوان سر جای خود هست ـ تبدیل به حیوان می‌شود و تبدیل به اینها می‌شود. اگر این باشد که خلاف است پس معلوم می‌شود که شما در اینجا بین تجرد و ماده بینونیت قائل شده‌اید.
اگر بگویید که یک تکه یا یک سیر از خود همین ماده تبدیل به مجرد می‌شود و آن مجرد حیوانیت پیدا می‌کند بنابراین آن نطفه و منی که من‌باب‌مثال یک گرم بود، نیم گرم آن به‌واسطۀ استحاله، روح حیوانی می‌شود و نیم گرم آن شروع به رشد کردن می‌کند! بنابراین در‌این‌صورت شما باید بگویید که از این، نیم گرم کم شده است چون این ماده نصف شد!
اینها خیال می‌کنند که قضیه این‌طور است که این جسم که الآن یک گرم یا دو گرم وزن آن است، یک گرم آن روح می‌شود و یک گرم آن [جسم] می‌شود! اگر این‌طور باشد که هیچ‌وقت ماده به روح تبدیل نمی‌شود! مجردات وزن ندارند مجردات جسم نیستند، ماده که نمی‌تواند ثقلش را ازدست بدهد و تبدیل به مجرد شود، اینها که همه غلط هستند! پس مسئله از چه قرار است؟ همان‌طور که خدمتتان عرض کردم مسئله این است که اصلاً ما ماده و مجردی نداریم! ما ظهور و مُظهر داریم ما مَظهر و مُظهر داریم، مُظهرش مجرد است و مَظهرش ماده است.