جلسه ۱۴۸

تلمیذ: قبل از اینکه این شخص را ببینیم نفس دنبال این شخص می‌آید، بعد مثلاً دیده می‌شود یااینکه نه، همان‌طوری که اشیاء خارجی را می‌بیند ...

استاد: نه، هم‌زمان باهم است. توجه نفس یک وقتی کامل است یک وقت هم ناقص است. آیا دیده‌اید مرتاض‌ها وقتی که می‌خواهند عملی را انجام بدهند ذهنشان را متمرکز می‌کنند؟! با این تمرکز ذهن دارد چه‌کار می‌کند؟! آن را در خودش می‌کشاند مثلاً وقتی می‌خواهد مار را در تسخیر خودش دربیاورد، فکر می‌کند، فکر می‌کند، خودش را جمع می‌کند؛ این جمع کردن یعنی نفس آن مار را در خودش می‌آورد وقتی که نفس مار آمد آن موقع شروع به تصرف کردن می‌کند. این‌طور نیست که [همین‌طور] نگاه کند مثل نگاهی که ما به این پشتی می‌کنیم، نه این نفس مار هنوز در نفس این نیامده تا بخواهد تصرف کند لذا نمی‌تواند تصرف کند. اینکه مرتاض خودش را جمع می‌کند و در خودش فرو می‌رود در واقع دارد آن را در خودش می‌آورد همان‌طور که شما الآن آن‌قدر علم حضوری به اشیاء و افعال و کردار و خودتان دارید مثل این افعال که دستتان را تکان می‌دهید، پایتان را تکان می‌دهید، بلند می‌شوید، می‌نشینید، می‌خوابید. چرا؟! به‌خاطر تسلط تام ذات بر ذات، به‌خاطر این علم حضوری، حضور ذات عند الذات آن‌قدر قوی است که دیگر نیازی به فکر کردن ندارد بلکه خودتان انجام می‌دهید اما اگر بخواهید چنین تصرفی نسبت به غیر کنید باید چه‌کار کنید؟! باید همان‌طوری‌که بر خودتان تسلط دارید بر نفس او هم تسلط داشته باشید؛ «بر نفس او تسلط داشته داشتن» یعنی تسلط بر خودتان.

أللهم صل علی محمد و آل محمد