مرتب سازی:
جلسه ۱۵۸
4حالا شما به این کهکشانها و اجرام سماوی نگاه کنید که در عالم ماده هستند و همۀ اینها بر یک نظم مخصوص و بر یک نسق مخصوص در حال حرکت هستند، اینکه روی حساب احتمال این زمین [بهطور] شانسی در این مدار قرار گرفته است با این نظمی که یک میلیمتر هم اینطرف و آنطرف نمیرود چون اگر یک میل [اینطرف و آنطرف] برود به ماه برخورد میکند و ماه را سه نصف میکند و به خورشید میزند و ...! پس یک میل هم نباید [اینطرف و آنطرف] برود چون [نظم عالم بههم میخورند] مثلاً میگویند که این سفائن فضایی که برای رفتن [به کرۀ] ماه درست میکنند اگر اینها بخواهند یک میل از راه خودشان منحرف شوند بهجای ماه، سر از مریخ درمیآورند؛ الآن یک میل است بعد در دو متری «دو میل» میشود و در سهمتری «یک سانت» میشود بعد همینطور بالا میرود یکدفعه میبینید که تا به دهمتری و پانزدهمتری و صدمتری «یک متر» فاصله دارد، دویستمتری «دو متر» میشود سیصدمتری «سه متر» میشود، همینطور کج میشود.
شما ببینید فاصلۀ زمین تا ماه چقدر است ـ نمیدانم درست هست یا اشتباه ولی اینطور که میگویند: 384 هزار کیلومتر است ـ حالا حساب کنید وقتی که میخواهد [به کرۀ] ماه برود سر از کجا درمیآورد؟! لذا اینها یک دستگاه کنترل و کامپیوتر دارند که همیشه آن مسیر را طبق جهت نگه میدارد و حرکت را نگه میدارد؛ تا بخواهد مقداری اینطرف برود موشک یا راکتی اینطرف و آنطرفش نصب شده است و فعلاً بهکار میافتد و این را [اینطرف] میبرد، [یا اگر به طرف دیگر برود] آن را به این سمت میکشاند، همینطور اینها با همدیگر به چهار جهت خودکار طبق آن برنامه که [به آن] دادهاند کار میکنند. الآن میلیاردها سال میگذرد و این زمین دارد به یک نظم حرکت میکند، اگر بگوییم: روی حساب اتفاق و شانس [اینطور] شده است، آیا ماه هم همینطور است یا نه؟! ماه هم روی حساب شانس و اتفاق حرکت میکند، فرض ما روی شانس است و کسی یا دستی [در] کار نیست، ماه روی شانس و اتفاق به این نظم دقیق قرار گرفته است، خورشید هم روی شانس و اتفاق همینطور، فلان ستاره مثل مشتری هم روی شانس و اتفاق، زُحل هم روی شانس و اتفاق، عطارد هم همینطور، نپتون، پلوتون، منظومۀ شمسی حتی خارج برویم، تمام اینها یک در چند احتمال، ممکن است که این عالم [نظم پیدا کند]؟!