جلسه ۱۵۹

ادارۀ تمام عوالم توسط یک عقل واحد مدبّر

و یک عقل واحد مدبّر تمام این عوالم را اداره می‌کند و یک نفس تمام اینها را حیات می‌بخشد. حالا عرض می‌کنم جهت اینکه ایشان این را گفتند چیست.

هدف و نهایت این عالم فناء و اندکاک در ذات متعال

«و به‌خصوص ‌نظر به ‌اینکه وجهۀ این عالم به‌سمت خدا است و هدف غائی این عالم رجوع إلی ‌الله است» و غایت برای این عالم و هدف و نهایت و مآلش فناء و اندکاک در ذات متعال «و اتکّایش به حق متعال است و او بر هر حاضر و غائبی شهید و شاهد است» و شهادتش هم شهادت حضوری و شهادت وجودی است نه شهادت سمعی و بصری.

کیفیت شهادت اعضا و جوارح در قیامت

لذا در روز قیامت هم وقتی که این اعضاء ما شهادت می‌دهند شهادت اینها شهادت وجودی است نه شهادت سمعی یعنی چون نفس این آلت این عمل را انجام داده است در روز قیامت شهادت می‌دهد اما شهادتی که ما می‌دهیم این است که می‌آییم کنار یک واقعه‌ای می‌ایستیم و می‌بینیم مثلاً فلان شخص آمده با کسی صحبت کرده و دروغ گفته و ما این را شنیدیم ـ حالا گوش ما اشتباه شنیده یا درست شنیده آن دیگر با خدا است ـ بعد می‌آییم در محکمه شهادت می‌دهیم که بله، ما در دو متری شخص ایستاده بودیم که داشت با او صحبت می‌کرد ولی آن زبانی که این مطلب را گفته است خود این زبان حضور دارد خودش در صحنه هست خودش این فعل را انجام داده است خودش این عمل را انجام داده و این دروغ را به شخص گفته است. درست شد؟! حالا که خودش گفته است، شهادتی که در روز قیامت می‌دهد به ‌چه ‌نحو است؟! آیا قضیه را شنیده و دارد شهادت می‌دهد یا نه، فعل خودش را شهادت می‌دهد و می‌گوید: «از من این فعل سر زده است».