جلسه ۱۸۲
9بیرون آمدن از عالم طبع و از قانون آن در اختیار انسانی که قادر باشد وجود دارد، مرتاضها هم این کار را میکنند و دیگران هم از این کارها انجام میدهند. اگر اینطور باشد آنوقت ممکن است بگوییم که انسان میتواند خودش را در زمان آینده قرار دهد یعنی همین بدن را در زمان آینده قرار دهد یا همین بدن را در زمان گذشته قرار دهد و در زمان گذشته ببرد و این بحثش با بحث اعادۀ معدوم فرق میکند. اینها دو بحث هستند؛ اعادۀ معدوم این است که خود آن معدوم بنفسه و فینفسه اعاده پیدا کند، اما این اینطور نیست، این مانند خودش را...، وجود بهجای خودش بهنحو یک وجود سیال در آنجا محفوظ است.
تلمیذ: بدن هم میتواند مقاومت عالم مثال را داشته باشد؟!
استاد: بله صحبت در همین [است] که اگر شخصی بتواند ... چون آن گذشته بالفعل وجود دارد؛ زمان در ظرف خودش وجود دارد همانطور که برای زمان آینده انسان به زمان آینده برمیگردد میتواند خودش را قشنگ در زمان گذشته ببرد و در آنجا خودش وجودش را احساس کند یعنی همانطوریکه نفس به صورت مثالی خودش، خودش را در گذشته احساس میکند بدن خودش را هم در گذشته میتواند قرار دهد و خلق کند.
تلمیذ: عالم مثالی آن را میتواند ادراک کند یعنی از زمان گذشته یعنی ادراک عالم مثال بالا میرود آنوقت انسان از زمان میگذرد اینکه میفرمایید از مکان بگذرد...
استاد: بله از مکان است.
تلمیذ: از مکان که بگذرد یعنی ادراکش بالا میرود از مکان میگذرد؟
استاد: نه.
تلمیذ: جسمش مثلاً میتواند برگردد؟
استاد: بله جسمش هم برمیگردد.
تلمیذ: قضیۀ کربلا میشود که انسان آنجا باشد درعینحال...؟
استاد: بله.
تلمیذ: در آن زمان ممکن است هزاران نفر بودند؟!
استاد: بله اگر بتواند، نه اینکه صور...، این میتواند خودش را کاملاً در کربلا متحقق کند خودش را ببرد، ببرد، ببرد و در کربلا بگذارد و آن جریانات را قشنگ ببیند، نه بهصورت مثالی، واقعاً با همین بدن و با این خصوصیات خودش را در آنجا ببرد.

