جلسه ۱۸۶

استاد: بیان حقیقت شده است نه‌اینکه نشده است ولی در خور فهم این شده است مثلاً می‌گوید: یک حورالعینی هست که...

کیفیت پاسخ دادن به بچه‌هایی که دربارۀ معرفت خدا سؤال می‌کنند

تلمیذ: مثلاً بعضی وقت‌ها بچه از ما راجع به خدا سؤال می‌کند و یک چیزهایی به او می‌گوییم و واقعاً خودمان هم احساس می‌کنیم که این دیگر به‌اندازۀ فهمش است اما احساس می‌کنیم که این صدقی ندارد.

استاد: ببینید همان ‌قدر که ملاکی وجود داشته باشد کافی است. مثلاً اگر بخواهید بچه‌ای را از برق پرهیز دهید می‌گویید که داخل پریز لولو است ولی آیا واقعاً شخصی این پشت هست که گاز می‌گیرد؟! اینکه نیست. بچه به‌خاطر همان لولو پرهیز می‌کند، وقتی که بزرگ می‌شود می‌فهمد که منظور از لولو همان جنبۀ خطری آن ملاک است.

این روایات هم همین است، اینها که می‌گویند که یک حورالعینی هست که این‌طور این‌طور این‌طور و نشستن با این چه کیفی دارد، برداشت افراد تفاوت می‌کند؛ یکی منظور از نشستن را به معنای مجامعت به‌حساب می‌آورد، یکی منظور از نشستن را به معنای ارتباطات و بارقه‌ها و جاذبه‌هایی که از این روح به این روح می‌رسد به‌حساب می‌آورد، اینها دو چیز است. اگر یک وقت امام بگوید که شما در روز قیامت همین جریان را دارید و به همین کیفیت و با همین جماع می‌کنید و این خلاف می‌شود و نمی‌شود چون حضرت دروغ نمی‌گوید ولی یک‌وقت می‌گوید که مصاحبت با حورالعین این چیزها را دارد، حالا آن شخص خیال می‌کند که منظور مجامعت است. وقتی من می‌فهمم که آن دنیا عالم شهوت نیست و اصلاً اساس التذاذ این مجامعت بر شهوت است و اگر آن نباشد که....

چرا آدمی که فرض کنید اخته‌اش کرده‌اند اصلاً هیچ چیز نمی‌شود؟! حالا بر فرض که التذاذ می‌فهمد اگر جنبۀ شهوانی نباشد اصلاً التذاذی نیست. اصلاً گاهی اوقات شده است که بعضی‌ها نقل می‌کنند که اصلاً در حالتی هستند و در یک وضع و موقعیتی هستند که اصلاً به‌هیچ‌وجه من‌الوجوه احساسی نمی‌کنند، انگار اصلاً ادراک ندارند، هیچ! انگارنه‌انگار! هیچ برایشان ندارد، اصلاً نه التذاذی دارد نه هیچ درعین‌حال که جنب هم می‌شوند و باید حمام هم بروند و غسل هم کنند و این کیفیت.