جلسه ۱۸۷

شرح روایت «لَو لا الحُجّة لَساخَتِ الأرضُ بِأهلِها»

اینکه می‌گویند: زمین نباید خالی از حجّت باشد معنایش این نیست که زمین از نقطه‌نظر بقاء خودش نیاز به حجّت دارد بلکه در اینجا دارد «لَو لا الحُجّة لَساخَتِ الأرضُ بِأهلِها» یعنی اهل زمین بر یک مرام نمی‌توانند قِوام پیدا کنند و اینها در اثر تعارض، همدیگر را ازبین می‌برند و همه نیست و نابود می‌شوند. آن نفس مدبّری که این اهل را در جای خود نگه دارد، حجّت است. اما اگر زمین فرض کنید که اهلی نداشت مثل یک وقتی که زمین بود و کسی هم نبود؛ موجوداتی وجود نداشتند [آن‌وقت دیگر این قضیه نبود].

گردش امور عالم به‌دست ولیّ خدا

عدم اختصاص حجّت به مؤمنین و شیعیان

بنابراین استفاده‌ای که می‌کنیم این است که این مسئلۀ حجّت فقط اختصاص به مؤمن و شیعیان ندارد بلکه امور عالم به‌دست ولیّ می‌گردد. این جریاناتی که در عالم هست همۀ اینها به‌دست ولیّ انجام می‌گیرد. اگر نظر ولیّ نباشد ممکن است یک نیروی طاغوت به‌طورکلی همۀ افراد را در خودش هضم کند آن نیرویی که او را در آنجا نگاه می‌دارد آن ولیّ است. آن کسی که موجب می‌شود یک کشور بر کشور دیگر غلبه کند ولیّ است. آن کسی که موجب می‌شود گاهی مؤمنین و گاهی غیرمؤمنین غلبه پیدا کنند آن ولیّ است.

سرّ توحید و نزول وحدت در کثرت

و این سرّ توحید است و نزول وحدت در کثرت است که ولیّ کل نظام عالم را بر همان مرام و مشیّت الهی نگه می‌دارد. ما می‌خواهیم از این جریان جلو بیفتیم، ما می‌خواهیم بر تقدیر و مشیّت خدا جلو بیفتیم، ما می‌خواهیم بگوییم که باید این کار انجام شود، تقدیر و مشیّت ما باید انجام شود ولکن اینها همه اشتباه است. ما به پایین نظر داریم می‌گوییم که این کار باید انجام شود. می‌بینیم مردم با ما هستند می‌گوییم پس می‌توانیم این کار را انجام بدهیم درحالی‌که این مردمی که با شما هستند افکار این مردم روی یک شرایطی با شما است؛ این ولیّ شرایطی را به‌وجود می‌آورد که همین کسی که با شما است به شما پشت می‌کند و شما را انگشت به ‌دهان نگه می‌دارد که چطور شد قضیه از این قرار شد! و شما غافل هستید از اینکه تقدیر خدا بر این نیست که شما غلبه کنید و به مردم دروغ می‌گویید.