جلسه ۱۹۰

پس این مطالب و این خصوصیات پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم خیلی درس بزرگی به ما می‌دهد که ما در جریان زندگی خودمان و در جریان سلوک خودمان هیچ‌وقت بر خلاف تقدیر، یک جریان و خواستی را از خدا طلب نکنیم [یعنی] منظور ما این باشد که خدایا برای ما این را پیش بیاور؛ برای ما این راحتی را پیش بیاور و این کار را انجام بده که راحت باشیم و به راحتی برسیم مثلاً وضعمان چه بشود فلان بشود، [نباید این‌طور باشد بلکه باید گفت]: خدایا هرچه خودت خیر می‌دانی برای ما پیش بیاور؛ اگر خیر می‌دانی سختی باشد خب سختی پیش بیاور، اگر خیر می‌دانی راحتی باشد راحتی پیش بیاور.

بله، در بعضی از اوقات هست که خدا خودش می‌گوید: دعا کن، لذا انسان دعا می‌کند مثلاً می‌گوید: خدایا طول عمر بده، صحت بده، سلامت و عافیت بده، ما را موفق کن و امثال‌ذلک اما نباید در دلش محکم خدا را بچسبد که حتماً فلان کن، این‌هم باشد. می‌گوید: خدایا گفتی دعا کن حالا ما دعا می‌کنیم ولی درعین‌حال خودت هرچه می‌خواهی همان را انجام بده؛ اگر می‌خواهی مستجاب نکنی نکن. اینکه محکم بُن قضیه را گرفتن و چسبیدن و رها نکردن ـ مثل بعضی‌ها ـ با مرام و ممشای رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم سازگاری ندارد.

﴿فَٱسۡتَقِمۡ كَمَآ أُمِرۡتَ﴾ یعنی این؛ یعنی در آن مجرا و ممشایی که داری همان‌طوری‌که امر به آن شده است پایدار بدار، نه آن‌طور که خودت می‌خواهی؛ اگر به تو گفته‌اند: این کار را انجام بده، این کار را انجام بده. اگر به تو گفته‌اند: آن کار را انجام بده آن کار را انجام بده. به تو می‌گویند: لشکر جمع کن برو در جنگ تبوک، این‌همه راه و سختی و بدبختی را تحمل کن و جنگ نکرده برگرد. به تو می‌گویند: بلند شو برو اُحد بزنند داغان و متلاشی‌ات کنند خب بکنند! به تو می‌گویند که در همین خانه و برنامه‌ات عائشه و حفصه می‌آوریم که جاسوسی کنند و اگر نفس بکشی به بیرون گزارش بدهند، بگو باشد! به تو می‌گویند که الآن باید این ابوبکر را بیاوری و پروبالش بدهی و فلان کنی، بکن! برای توی رسول خدا نباید بین علی و ابوبکر فرقی باشد! نباید فرق باشد و این عجیب است.