جلسه ۱۹۴

وجود اسرار بین تساوی لغت عربی با منازل قمر

البته یک اسراری در اینجا هست که چطور [می‌شود] بین لغت عربی که بیست و هشت حرف است با این منازل قمر یک ارتباط برقرار کرد، این جزء یک مسائلی هست که جزء علوم غریبه است و در آنجا هست، این مطلب بی‌هیچ‌چیزی نیست و لغت عربی به‌عنوان اصیل‌ترین و حقیقی‌ترین لغتی است که مُختَرَع است و اختراع شده است یا الهام شده است؛ هرچه می‌خواهد باشد. سایر لغات حروفات اضافی هستند که براساس این مدار حرکت می‌کنند. معانی در علم اسماء و علم حروف ـ لغات عربی مثل حروف عربی ـ خیلی در اینجا جایگاه دارد. ما در غیر از لغت عربی، مثل عبری علمی که در آن کلمات از او استفاده شود مثل اسماء و حروف و امثال‌ذلک نداریم، البته در سریانی هست، آن هم البته کلماتی که موافق با لغت عربی است در آنجا هست اما در سایر حروف و اینها نیست.

لذا خیلی از لغات هستند که حروف دیگری دارند؛ مثلاً در لغت چینی بین «وِ» و «فِ» ما «وِه» داریم، همین‌طور در لاتین یک «V» داریم و یک «W» داریم، «V» با «W» فرق می‌کند. یک‌وقت می‌گوییم: «Va» و یک‌وقت می‌گوییم: «Vo» که نحوه‌اش تفاوت پیدا می‌کند. و این‌طور نیست که این را دو حرف کرده باشند، آنها دارند ولکن آن حرف اصلی همان حرف لغت عربی است که «وو» نداریم، «وُ» در لغت عربی هست، «وَ قال» هست اما «ووَ قال» در لغت عربی استعمال نمی‌شود.

و همین‌طور در سایر حروف «ژ» یا مثل «چ» یا «گاف» اینها وجود ندارند که همۀ اینها زائد هستند اما خیلی از افراد و قبائل را می‌بینیم که اینها حروفشان بینابین آن حروف‌های اصلی ما است به‌طوری‌که در چینی صد و خورده‌ای حرف دارند و اینها هرکدام برای یک حالت مخرج زبانشان، یک حرف قرار داده‌اند و وضع کرده‌اند. همان‌طور که ـ البته در فارسی این‌طور نیست در عربی و امثال‌ذلک هست ـ همین اِماله خودش یک نوع حرکتی است که انسان برای تمایل یک فتحه به کسره به زبان و به دهان می‌دهد و در سایر لغات هم هست مثلاً در لغت انگلیسی میل آنها ... چون در آمریکایی «آ» وجود ندارد «اَ» هست مثلاً «تَنک»، «رَنک» ولی «آ» ندارند [یا] خیلی کم دارند یا فرض کنید که یک‌وقت می‌گوییم: «آ»، یک‌وقت می‌گوییم: «اُ»، یک‌وقت می‌گوییم: «تال»، یک‌وقت می‌گوییم: «تُل» اما فرض کنید «تال»¹ بین «آ» و «اُ» هست، در فارسی چنین چیزهایی نیست اما آنها دارند.