جلسه ۲۰۶

تلمیذ: و این ﴿كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ﴾ دوباره یک اشکال در پی دارد و آن اینکه ما چطور می‌توانیم در هر لحظه و حال یک شخص که شخص قبلی نیست اشارۀ تشخُصی نسبت به این شخص کنیم؟! می‌گوییم که این همان زید بن أرقم است چون هر لحظه یک تنزّل کرده است یک تجلی وجود در این ظرف و در این موقعیت است و آنِ دوم، غیر از آنِ اوّل است و درعین‌حال ما می‌بینیم که تعارض قائلیم و در عالم کثرت برای او یک اثراتی قائلیم.

استاد: دیگر این همان مطلبی است که مرحوم علاّمه در بحث فناء به مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالیٰ علیهما ـ اشکال کردند که چطور وارد می‌شود و عرض ما این بود که در هر آنی هم فنائی هست و هم بقائی هست پس شما این اشکال و جواب را از آنجا پیدا کنید.¹ اگر نتوانستید إن‌شاءالله برای بعد باشد.

أللهم صل علی محمد و آل محمد