
معنى بداء و حقيقت قضاى كلى
بداء و قضا و قدر الهی محور اصلی این جلسه است. آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی ابتدا معنای بداء را بهعنوان «ظهور بعد از خفا» بررسی میکند و سپس این پرسش را مطرح میسازد که آیا بداء دربارۀ خداوند به معنای ظهور امر جدید است یا باید آن را به معنای ابداء و اظهار برای مخلوقات فهمید. در ادامه رابطۀ مشیت الهی با قضاهای کلی، نقش اعمال انسان در تحقق تقدیرات، و چگونگی تأثیر صدقه، دعا و سایر افعال در تغییر سرنوشت ظاهری تبیین میشود. استاد با نقد برخی تقریرات رایج، مسئلۀ علم فعلی و علم ذاتی خداوند را نیز بررسی میکند و نسبت آن را با بداء توضیح میدهد. بحث در پایان به نمونههای مطرحشده دربارۀ بداء در مسئلۀ امامت و تحلیل روایات مربوط به حضرت اسماعیل، امام کاظم و سایر ائمه علیهمالسلام میرسد و زمینه را برای مباحث عمیقتر جلسات بعد فراهم میکند.
معنى بداء و حقيقت قضاى كلى
توضیحات:
بداء و قضا و قدر الهی محور اصلی این جلسه است. آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی ابتدا معنای بداء را بهعنوان «ظهور بعد از خفا» بررسی میکند و سپس این پرسش را مطرح میسازد که آیا بداء دربارۀ خداوند به معنای ظهور امر جدید است یا باید آن را به معنای ابداء و اظهار برای مخلوقات فهمید. در ادامه رابطۀ مشیت الهی با قضاهای کلی، نقش اعمال انسان در تحقق تقدیرات، و چگونگی تأثیر صدقه، دعا و سایر افعال در تغییر سرنوشت ظاهری تبیین میشود. استاد با نقد برخی تقریرات رایج، مسئلۀ علم فعلی و علم ذاتی خداوند را نیز بررسی میکند و نسبت آن را با بداء توضیح میدهد. بحث در پایان به نمونههای مطرحشده دربارۀ بداء در مسئلۀ امامت و تحلیل روایات مربوط به حضرت اسماعیل، امام کاظم و سایر ائمه علیهمالسلام میرسد و زمینه را برای مباحث عمیقتر جلسات بعد فراهم میکند.
معنى بداء و حقيقت قضاى كلى
14تلمیذ: قائلین به امامت هردو امام، امام حسن و امام حسین در شیعه در که میگویند: امام حسن ...
استاد: نه، اینکه در زمان واحد بودند یک همچنین چیزی نداریم و این را در عالم فرض میگویند، عالم فرض اما نه در ...
تلمیذ: چون حضرت علی اکبر هم ...
استاد: بله! البته نداریم که اگر شهید نمیشدند امام نبودند اینطور نبوده است. البته علی اکبر علیهالسّلام از حضرت سجاد علیهالسّلام بزرگتر بودند. حالا راجع به این هم میتوانیم بگوییم که بداء پیدا شده است یعنی فرقی نمیکند؛ چون موقعیت حضرت علی اکبر قطعاً یک موقعیتی بوده که همه او را بر حضرت سجاد در خود زمان او ترجیح میدادند، آنچه که هست این است که یک عبارتی از سیدالشهدا علیهالسّلام نسبت به حضرت علی اکبر علیهالسّلام هست که از آن عبارت اینطور استفاده میشود که اگر امامت به حضرت سجاد نمیرسید در مشیّت خدا تو متعهد برای این قضیه بودی و آن آیهای است که حضرت میخواند:
﴿إِنَّ ٱللَهَ ٱصۡطَفَىٰٓ ءَادَمَ وَنُوحٗا وَءَالَ إِبۡرَٰهِيمَ وَءَالَ عِمۡرَٰنَ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ ذُرِّيَّةَۢ بَعۡضُهَا مِنۢ بَعۡضٖ وَٱللَهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ﴾.1
این آیه بر این سلسلۀ خلافت دلالت میکند؛ سلسلۀ خلافت برای یک خلیفه بعد از خلیفۀ دیگر، یک امام بعد از امام دیگر، که این آیه همان آیهای است که ائمه علیهمالسّلام خصوصاً موسی بن جعفر پیش هارون الرشید به این آیه برای اثبات امامت خودش از طریق حضرت زهرا علیهاالسّلام استشهاد میکند2 که همانطور که آنها از طریق مریم انتساب به عمران دارند؛ اینها هم از طریق حضرت زهرا انتساب به پیغمبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم دارند.
حضرت این آیه را در پشت سر علی اکبر میخوانند و هیچ استبعادی هم ندارد که حضرت علی اکبر قابلیت برای امامت را داشته باشد منتها طبق مشیّت خدا در حضرت سجاد هست.
تلمیذ: در زیارت میگوید که «السَّلامُ عَلَیكَ یا وَلیَّ اللهِ وَ ابنَ وَلیِّهِ»3 ...
- سوره آل عمران (3) آيه 33 و 34. امام شناسى، ج 15، ص 321:
«حقّاً خداوند برگزيده است آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر عالميان، آنها ذرّيّهاى هستند كه بعضى از بعض دگرند (همگى از يك جنس هستند) و خداوند سميع و عليم است.»
نفس المهموم، ج 1، ص 279:
«ثم صاح [الإمام الحسین] بعمر بن سعد: ما لَكَ قَطَعَ اللهُ رَحِمَك و لا بارك اللهُ لك فی أمرِك و سَلَّطَ عَلیك مَن یذبحك بَعدی على فِراشِك كما قَطَعتَ رَحِمی و لم تحفظ قرابتی مِن رسول الله صلى الله علیه و آله و سلّم ثُم رَفَعَ صَوتَه و تَلا: ﴿إِنَّ ٱللَهَ ٱصۡطَفَىٰٓ ءَادَمَ وَنُوحٗا وَءَالَ إِبۡرَٰهِيمَ وَءَالَ عِمۡرَٰنَ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ ذُرِّيَّةَۢ بَعۡضُهَا مِنۢ بَعۡضٖ وَٱللَهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ﴾.» امام شناسى، ج 15، ص 320:
«... [و پس از آن على روانه شد و] حضرت به عمر بن سعد صيحه زد: چهكار مىكنى؟! خداوند رَحِم تو را قطع كند و در امورت هيچگاه امرى را بر تو مبارك نگرداند، و بر تو بگمارد پس از من كسى را كه تو را در رختخوابت سر ببرد، همانطور كه رحم مرا قطع كردى و پاس قرابت مرا با رسول خدا رعايت ننمودى! پس از آن صدايش را بلند كرد، و اين آيه را تلاوت نمود: حقّاً خداوند برگزيده است آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر عالميان، آنها ذرّيّهاى هستند كه بعضى از بعض دگرند (همگى از يك جنس هستند) و خداوند سميع و عليم است.» - عيون أخبار الرضا، ج 2، ص 80.
- كامل الزيارات، ج 1، 239:
«... سَلامُ اللهِ و سَلامُ مَلائِكَتِهِ المُقَرَّبینَ وَ أنبیائِهِ المُرسَلینَ وَ عِبادِهِ الصّالِحینَ عَلَیكَ یا مَولایَ وَ ابنَ مَولایَ و رَحمةُ اللهِ و بَرَكاتُهُ ... .»
- سوره آل عمران (3) آيه 33 و 34. امام شناسى، ج 15، ص 321:
