محورهاى اصلى و سير منطقى بحث نسخ و بداء

تلمیذ: ولو به اندازۀ کُر نشود؟!

استاد: ولو به اندازۀ کُر نشود! چون این برای تبدّل ظروف است که این ظرف، داخل در ظرف دیگر بشود یا نشود، تا وقتی که در ظرف دیگر داخل نشود، نمی‌توانیم بگوییم که [پاک است] اما اگر این ظرف را در حوض ریختید آن‌وقت می‌توانید از آب حوض بخورید و اشکالی ندارد، این برای جنبۀ استحاله است که به‌طورکلی این آب در آب دیگر مستحیل می‌شود.

حالا این یک مطلب است، اگر ببینم که واقعاً این عذرۀ انسان یا به‌طورکلی هر عذرۀ نجس العینی یا عذرۀ نجسی استحاله شود؛ من‌باب‌مثال این را به آزمایشگاه بیاورند و این عذره را آزمایش کنند، همان‌طور که نفت را در آزمایشگاه می‌ریزند و ده‌ها مورد از آن می‌گیرند و هر حرارتی که می‌دهند مقداری از این نفت تبخیر می‌شود و یک جرم خاصی را تشکیل می‌دهد، من‌باب‌مثال وازلین می‌شود، نایلون درست می‌کنند مواد نایلون‌جات درست می‌کنند، مواد شیمیایی درست می‌کنند و امثال‌ذلک. عجیب است که در هر مرتبه‌ای، ماده‌ای از این نفت استخراج می‌کنند، حالا آیا شما به وازلین یا من‌باب‌مثال به ماده‌ای که از نفت می‌گیرند مثل پارافین، نفت می‌گویید؟! دیگر نفت نیست! این پارافین است, من‌باب‌مثال این وازلین است، من‌باب‌‌مثال یک اسم دیگری دارد، فرض کنید پی‌وی‌سی است، حالا مادۀ پلاستیک است, این را از این استخراج می‌کنند، این دیگر آن نیست و خاصیت آن را ندارد؛ بلکه خودش خاصیت جدایی دارد. اگر عذرۀ انسان را یک پالایشگاهی مانند پالایشگاهی که نفت را پالایش ـ پالایش یعنی تجزیه ـ می‌کند تجزیه کند و فرض کنید ویتامین E آن را جدا کند، ویتامین A را جدا کند، مواد قندی را جدا کند، مواد نشاسته‌ای را جدا کند و امثال‌ذلک، تمام اینها همان چیزی است که از حضرت‌عالی آمده است و تبدیل به این مواد شده است و دیگر به آن عذره نمی‌گویند! اینها عذره نیستند.

اللهم صَلّ عَلیٰ محمدٍ و آل محمد