مباحثاتی پیرامون زمان در عوالم وجودی

تلمیذ: اصلاً هیچ چیز نیست.

استاد: اصلاً هیچ چیز نیست؟! واقعاً و واقعاً شما ادراک می‌کنید و بر این ادراک‌تان ترتیب اثر می‌دهید به‌طوری‌که اگر به شما در همان موقع که به طرف چسبیده‌اید، بگویند که آقا این مثال است، خیال است، می‌گوید که برو پی کارت یعنی چه مثال است؟! این حرف‌ها چیست؟! واقعیت را می‌بینم! بعد هم بیدار می‌شوید می‌بینید که بله واقعیت بوده است!

فرق عالم ماده با مثال

الآن این معنا به ذهن انسان می‌رسد که در بین ماده و مثال هیچ فرقی نیست جز اینکه حقیقت ماده همان مثال است؛ یعنی وجود و بقاء ماده عبارت است از وجود و بقاء مثال، برای اینکه از آن مرحله به این مرحله منتقل شوید فقط باید پوست عوض کنید، حالا اگر در آن پوست هستید همین ماده را می‌بینید، مثال نمی‌بینید به مثال که نچسبیده‌اید، اما فرض کنید در خواب واقعاً به یک عنصر مطلوب و این حرف‌ها چسبیده‌اید، مثال می‌بینید؛ در اینجا وقتی که بیدار می‌شوید مثال را دیگر نمی‌بینید آن‌طرف را می‌بینید؛ پس هیچ فرقی در اینجا حاصل نشده است غیر از ادراک، فقط ادراک شما عوض شده است والاّ شما بین ماده و مثال هیچ فرقی ندیده‌اید و همان شرایط است حتی او را قوی‌تر می‌بینید.

تلمیذ: قبول است ولی وقتی می‌گوییم: «ماده»، بالأخره ما یک ...

استاد: یعنی ادراک شما در اینجا عوض می‌شود همان‌طوری‌که عرض کردم مرحلۀ خفا و مرحلۀ ظهور است، تابه‌حال این ادراک را می‌کردید الآن [آن را.]

کیفیت مشاهده صورت ملکوتی اشیاء

فرض کنید که من این آب را می‌خورم، این آب با این چشم و ذائقۀ مادی، الآن برای من چه صورتی دارد؟ یک صورت ماهیتی دارد که اوّلاً بارد است ـ جای شما خالی بنده به‌جای شما میل می‌کنم! ـ بی‌رنگ است، بی‌مزه است و رفع عطش می‌کند. این دید و ادراک من نسبت به این آب است. اما اگر این آب غصبی باشد و ادراک من نسبت به مسئلۀ برزخ باز شده باشد وقتی می‌خواهم این آب را بخورم نگاه می‌کنم می‌بینم که این آب پر از عفونت و لجن است، این آب نیست این اصلاً لجن است. من گفتم که برای من آب بیاور چرا رفتی لجن آوردی؟! می‌گوید که من رفتم شیر را باز کردم و آب برداشتم! نه آقا این لجن است، اصلاً برو بیرون بریز!