نقد نظر مرحوم آخوند در مقدمات حکمت

توضیحات:

مقدمات حکمت در اصول فقه و نقد دیدگاه مرحوم آخوند در این جلسه، با محوریت بررسی شرایط تحقق اطلاق و نقش قرینه و فرد متیقن در فهم کلام مطرح می‌شود. در ادامه استاد آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی به تبیین مقدمات حکمت شامل مقام بیان، نبود قرینه و مسئله انصراف در مقام تخاطب می‌پردازد.بحث همچنین به نقد مقدمه سوم آخوند درباره فرد متیقن در کلام و تأثیر آن بر اطلاق و محدود شدن شمول طبیعت می‌رسد.در پایان جلسه، نسبت میان اطلاق، شرایط فهم عرفی و دقت در نقل روایت مورد توجه قرار گرفته و اشکالات مبنایی روشن می‌شود.در این میان تفاوت میان قرینه مقیّده و صرف انصراف ذهنی و همچنین نقش شرایط گفت‌وگو در شکل‌گیری ظهور کلام نیز بررسی می‌شود و نگاه کلاسیک به اطلاق مورد نقد قرار می‌گیرد.

این فایل صوتی در حال پخش است

در حال بارگذاری...

00:00:00

نقد نظر مرحوم آخوند در مقدمات حکمت

11

تلمیذ: در همین مقدمۀ دوم که نباید در مقام، قرینه باشد، علما بیان می‌کنند که باید فحص شود. خود این دال بر این است که ابتداءً نباید سراغ أخذ اطلاق رفت؛ باید حتماً فحص کرد. و یا حتی آن کلام مرحوم آخوند در اینکه فرد متیقن در مقام تخاطب نباشد، باز دلالت بر این فحص می‌کند. پس فرق آنها با کلام شما چه می‌شود؟
استاد: صحبت در این است که اگر شما در یک جا شک کردید؛ اگر قرینه‌ای پیدا نکردید، از آنجا تمسک به اطلاق می‌کنید. ولی ما می‌گوییم اگر شک کردید، تمسک به اطلاق نمی‌خواهد بکنید و باید به آن فرد متیقن الثبوت عمل کنید. اختلاف در نتیجه در اینجاست. لذا نود درصد اطلاقات می‌رود کنار.
اللهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد