
موارد انصراف در بیان مرحوم آخوند (3)
و تفسیر آیۀ ﴿ٱلرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى ٱلنِّسَآءِ﴾
بررسی انصراف در آیه «الرجال قوامون على النساء» در کلام آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی به تحلیل حدود دلالت این آیه بر قوامیت مردان نسبت به زنان اختصاص دارد. در این جلسه ابتدا تبیین میشود که آیا آیه اطلاقی فراتر از مسئله زوجیت دارد یا اساساً از ابتدا در همین حوزه انصراف یافته است. سپس دو محور اصلی آیه، یعنی «بما فضل الله بعضهم على بعض» و «بما أنفقوا من أموالهم» بررسی میشود تا روشن گردد این دو دلیل بیشتر ناظر به نظام خانواده هستند تا عرصه قضاوت و حکومت. در ادامه با تفکیک میان حکم عقلایی و صرف اختیار فردی، نشان داده میشود که در برخی موارد رجوع به مرجع قضاوت یا حکم، تابع ملاکهای کارآمدی و رفع نزاع است نه جنسیت. در نهایت نتیجه بحث این است که استناد به آیه برای تعمیم قوامیت به همه حوزههای اجتماعی، از جمله قضا و حکومت، نیازمند دقت بیشتر و قابل مناقشه است.
موارد انصراف در بیان مرحوم آخوند (3)
6فایدۀ اطلاع بر احکام و قوانین غیر مسلمانان
لذا اطلاع نسبت به احکام و قوانین خارج از مکتب اسلام، از نقطهنظر بصیرت، و از نقطهنظر اطلاع بر مبانی عقلائی و عرفی مفید است. نهاینکه ما کم داریم؛ ما در اسلام چیزی کم نداریم. تمام احکام و قوانین در اسلام بیان شده است؛ ولی از نقطهنظر بصیرت و فتح باب نسبت به مسائل خارجی این میتواند برای استنباط ما از مبانی اسلامی مفید واقع بشود. منبابمثال یک روز یکی از همین دوستانمان میگفت که در انگلیس وقتی که بخواهند گواهینامه بدهند، این را نگاه میکنند که هر ده ثانیه به این مرآت و آینه، نگاه میکند که عقب را مراقب باشد یا نگاه نمیکند. اگر نگاه کرد؛ این کارت سیاقتش را تصدیق میکنند و امضاء میکنند و اگر نگاه نکرد او را رد میکنند. بسیار خوب! حالا آیا ما بگوییم که چون این قانون از نظر ما در دول کفر است، ممنوع است؟! نهخیر، اتفاقاً بسیار قانون خوبی است. مگر هر چه کافر [میگوید باطل است؟!] نه، اینها بر اساس فطرتشان بر اساس عقلشان، بر اساس تجربۀ عملیشان به این قضیه متوجه شدند که آن سائقی که در موقع حرکت و در موقع سیاقت، نگاه در آینه نکند با خطراتی مواجه میشود و این قابلیت برای سیاقت را ندارد. این بسیار حرف خوبی است و ما باید آن را بپذیریم. چه اشکالی دارد که ما در مسائلی که مورد نظر خودمان قرار میدهیم مطالب دیگران را از نقطهنظر بررسی، مورد نظر قرار بدهیم؟! من چند روز پیش هم عرض کردم نسبت به یک قضیهای که اتفاق افتاده بود و دو سال آن دادگاه امریکا، مشغول بحث و بررسی بود برای اینکه این شخص که این تفنگ را الآن در اینجا گذاشته و شلیک کرده است و آن دزد را از بین برده، مقصر کیست؟ آیا مقصر دزد است که خودش القاء بر تهلکه کرده یا مقصر این است، بهخاطر اینکه از آن مرز و از آن حد تجاوز کرده است؟ و این یک مسئلهای هست دیگر! آنها میخواهند ببینند که از نقطهنظر مبانی عرفی و فطریات کدامیک از طرفین قضیه الآن برای این مسئله مقصر است؟ خُب چه اشکال دارد انسان از مطالب آنها و از تجربیات آنها استفاده کند؟! حکایات بسیاری داریم؛ ما میبینیم که بسیاری از بزرگان، از همین مطالبی که واقع میشد استفاده میکردند.
