ادلۀ قرآنی بر برائت (3)

بنابراین منظور از عقل و حجیت عقل، همین عقل است؛ همین نفس عقلی که در وجود ما قرار دارد همین عقل از برای ما حجت است.

این مسئله است. این آیات قرآن الآن بالنسبه به ما حجّت است به این مقدار و ما به هر مقدار که پیشرفت و ترقّی کردیم، آن آیه در همان مرتبه برای ما حجت است؛ اما این دلیل نمی‌شود که ظواهر این آیات از حجیت ملغیٰ و ابطال بشود و این باطل بشود.

تلمیذ: موارد در آیات بحث لاحرج است و اگر انسان در لباس هم احتیاط داشته باشد در خانۀ رفیقش مثلاً احتیاج داشته باشد می‌تواند استفاده کند.

استاد: نه مثلاً بخواهد نماز بخواند بله آیه به این مقدار می‌رساند که مثلاً اگر الآن موقع صلاة است و لباس شما متنجس است، خب شما لباس صدیق را بپوشید و نماز بخوانید، سیاق آیه منزل بر ارتکازات عرفیه است؛ ولی اینکه لباس را بپوشید و مالک بشوید و بروید، نه، این مقدار را دیگر آیه نمی‌تواند برساند. یااینکه مثلاً استفادۀ از قلم؛ می‌خواهید یک چیزی بنویسید خب الآن قلم ندارید قلم رفیقتان را برمی‌دارید و می‌نویسید، این اکل نیست.

تلمیذ: پس این بحث دائر مدار عموم است و خواص که اهل سلوک هستند دیگر قضایایشان فرق می‌کند.

استاد: آنکه بله، البته درویش ‌ها! آن‌هم درویش و صوفی [واقعی] والاّ که...

اللهم صل علی محمد و آل محمد