ادلۀ قرآنی بر برائت (5)

أعوذُ بِالله مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم

بِسمِ الله الرَّحمَنِ الرَّحیم

ویژگی مطالب مرحوم شیخ و مرحوم آقاضیاء عراقی

...یادم هست که مرحوم [آقا] ضیاء در اینجا یک حاشیه داشتند که دلالت این آیه را قبول کرده بودند؛ ﴿وَمَا لَكُمۡ أَلَّا تَأۡكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ ٱسۡمُ ٱللَهِ عَلَيۡهِ وَقَدۡ فَصَّلَ لَكُم مَّا حَرَّمَ عَلَيۡكُم إِلَّا مَا ٱضۡطُرِرۡتُمۡ إِلَيۡهِ﴾¹ این‌طور به نظرم می‌آید که ایشان قبول کرده بودند رداً علی الشیخ و الآخوند.

به‌طورکلی رفقا! در کیفیت استدلال و کیفیت ورود و خروج مطلب به مطالب مرحوم آقا ضیاء بیشتر از نائینی توجه کنند، چون مطالب آقا ضیاء به آن مبانی عرفی و شرعی نزدیک‌تر است و آن ساذجیت و سلاست فهم عرفی مطالب آقا ضیاء نزدیک‌تر است تا مرحوم نائینی و همین‌طور مرحوم آخوند. برای رسیدن به مغزای شرع و به آن قوۀ تفکیر و استنباط، یکی ادراک مطالب و مبانی مرحوم شیخ بسیار کمک و مساعدت می‌کند و یکی هم مطالب مرحوم آقا ضیاء عراقی! مطالب این دوتا از [مطالب] مرحوم کمپانی و نائینی بهتر است. البته آنها را هم باید مطالعه کرد ولی من خیال می‌کنم اگر رفقا در طی این مباحثی که داریم همۀ تقریرات آقا ضیاء را مطالعه کنند خیلی خوب است؛ البته همه نقل می‌شود و باید مراجعه کرد ولی منظورم این است که اهتمام به مطالب آقا ضیاء بیشتر از بقیه باشد.

مبنا بر حکومت آیات و ادله بر الزام به احتیاط و الزام ... بود. این نکته مدّنظربود و در این موارد اگر آن‌طوری‌که بایدوشاید مسئله مبیّن نشود تقریباً می‌شود گفت که نتیجۀ بحث به آن حد مطلوب نمی‌رسد. منظور آن است.

بسم الله الرحمن الرحیم

بحث راجع به دلالت آیات قرآن بر اباحۀ فعل و ترک در شبهات وجوبیه و تحریمیه به‌نحو عام یا سکوت آیات و اجمال آیات نسبت به جواز اقتحام در شبهات بود.

تنقیح مناط در آیۀ ﴿و ما لَکُم ألاّ تَأکُلوا مِمّا ذُکِرَ اسمُ اللَهِ ...﴾