
بررسی حدیث رفع (1)
حدیث رفع و دلالت آن بر اصل برائت محور اصلی این جلسه است. آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی با بررسی فقرۀ «ما لا یعلمون» از حدیث رفع، نحوۀ استدلال اصولیان بر برائت در موارد جهل به حکم شرعی را تبیین میکند. در ادامه، دیدگاه مرحوم آخوند خراسانی درباره رابطۀ حکم ظاهری، ایجاب احتیاط و استحقاق عقاب بررسی میشود و این پرسش مطرح میگردد که آیا شارع میتواند آثار عقلی مانند استحقاق عقاب را رفع یا جعل کند یا تنها در قلمرو احکام شرعی اختیار دارد. سپس اشکالهای واردشده بر این دیدگاه و پاسخهای مرحوم آخوند تحلیل میشود و نسبت میان حکم ظاهری، احتیاط و مؤاخذه روشن میگردد. بخش پایانی جلسه نیز به نقش عقل در حکم به استحقاق یا عدم استحقاق عقاب و ارتباط قاعدۀ قبح عقاب بلابیان با احکام شرعی اختصاص دارد و مبنای عقلی اصل برائت را توضیح میدهد.
بررسی حدیث رفع (1)
توضیحات:
حدیث رفع و دلالت آن بر اصل برائت محور اصلی این جلسه است. آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی با بررسی فقرۀ «ما لا یعلمون» از حدیث رفع، نحوۀ استدلال اصولیان بر برائت در موارد جهل به حکم شرعی را تبیین میکند. در ادامه، دیدگاه مرحوم آخوند خراسانی درباره رابطۀ حکم ظاهری، ایجاب احتیاط و استحقاق عقاب بررسی میشود و این پرسش مطرح میگردد که آیا شارع میتواند آثار عقلی مانند استحقاق عقاب را رفع یا جعل کند یا تنها در قلمرو احکام شرعی اختیار دارد. سپس اشکالهای واردشده بر این دیدگاه و پاسخهای مرحوم آخوند تحلیل میشود و نسبت میان حکم ظاهری، احتیاط و مؤاخذه روشن میگردد. بخش پایانی جلسه نیز به نقش عقل در حکم به استحقاق یا عدم استحقاق عقاب و ارتباط قاعدۀ قبح عقاب بلابیان با احکام شرعی اختصاص دارد و مبنای عقلی اصل برائت را توضیح میدهد.
بررسی حدیث رفع (1)
8قول به وجوب احتياط بهنحويكه موجب ترتب عقاب شود... بر مخالفتش عقاب مترتب بشود عبارة أخریٰ وجوب و حرمت است و هيچ فرقي در اينجا ندارد حالا چه اينكه واجب... و قول به وجوب در يك فعل با جهل به آن حكم «هَذا اِفتِراءٌ عَلیٰ الله وَ هَذا حَرامٌ» در اينجا مرحوم آخوند همين مطلب را ميفرمايند.
نقد اشکال مرحوم حکیم بر کلام مرحوم آخوند
اين اشكال مرحوم حکیم بر مرحوم آخوند وارد نيست؛ بهجهت اينكه مرحوم آخوند توسيطي را كه در اينجا ميفرمايند كه عدم استحقاق عقاب مترتب بر حكم الله است ـ سِواءٌ حُكمُ الله واقعي أو حُكمُ الله ظاهري ـ درحاليكه ما ميدانيم موضوع براي استحقاق عقاب و عدم استحقاق عقاب إیجاب الاحتیاط و عدم إیجاب الاحتیاط است، اين منظور آخوند نيست كه در اينجا اين حكم ظاهري غير از آن حكم ايجاب احتياط است و اين عبارة أخریٰ دفع اشكال اوّلشان است.
مرحوم آخوند در دفع اشكال بهصورت أولیٰ ميفرمودند كه شارع ايجاب احتياط را نفي ميكند؛ ايجاب احتياط به يد شارع است. نميخواهند بفرمايند كه ايجاب احتياط يك امر عقلي است؛ بلکه ميخواهند بگويند كه ايجاب احتياط يك امر عقلي است. ايشان ميخواهند بگويند كه ايجاب احتياط به يد شارع است و رفع احتياط هم به يد شارع است؛ بنابراين در آنجا اگر شارع ايجاب احتياط را برداشت يعني استحقاق عقاب را برميدارد.
در اين جواب دوم ايشان راجع به احتياط صحبت نميكنند و اصلاً بحث را روي حكم واقعي و يا حكم ظاهري ميآورند و ميفرمايند كه استحقاق عقاب «إمّا یَتَرتّبُ عَلی الحُكمِ الواقِعی وَ إمّا یَتَرتّبُ عَلی الحُكمِ الظاهری، یَتَرتّبُ عَلی الحُكمِ الواقِعی لَو كانَ المُكلفُ عالِماً بِحُكمِ الواقِعی، یَتَرتّبُ المُكلّف عَلی الحُكمِ الظّاهری لَو كان المُكلفُ عالِماً بِالحُكمِ الظاهری» در آنجا اشاره كرده است «وَ إحنا [نحن] جاهِلینَ بِالنسبَة بِالحُكمِ الواقعی وَ مِن ناحیةٍ شارِع یَنفی الحُكمَ الظاهری، یَنفی استِحقاقَ العِقاب.» اين دلالت نميكند بر اينكه منظور آخوند در اينجا اين است كه ايجاب احتياط، معلول حكم ظاهري است و حكم ظاهري وضعاً و رفعاً به يد شارع است؛ پس در اينجا استحقاق عقاب بر ايجاب احتياط مترتب است. ايجاب احتياط بر حكم ظاهري مترتب است و شارع با نفي حكم ظاهري ايجاب احتياط را نفي ميكند و با نفي ايجاب احتياط، نفي استحقاق را ميكند. نه، چنين مطلبي از كلام مرحوم آخوند استفاده نميشود؛ بلكه همانطور كه خود مرحوم آقاي حكيم در اينجا فرمودند نفس حكم ظاهري با نفس ايجاب احتياط...
