جلسه ۲۹۵

حکم این قضیه نسبت به مکلف واحد این است، حالا سؤال ما از شما این است که اگر مکلفین بودند و یکی از اینها می‌خواهد یکی از این إنائین را اتیان کند، مکلف دیگر می‌خواهد إناء دیگر را تناول کند در اینجا چه می‌گویید؟! در اینجا باید ببینیم آیا تکلیف به مورد خارجی تعلق می‌گیرد یا تکلیف به مکلف بما هو مکلف تعلق می‌گیرد؟ این محل بحث است که آیا اگر دو إناء در خارج وجود داشته باشند، هزارتا مکلف هم در اینجا هستند، آیا بر همۀ هزار مکلف احتراز از أحدهما واجب است یااینکه نه؟! اگر قرار باشد بر اینکه تقسیم کنند یکی از اینها یکی را مرتکب می‌شود و فردا مکلف دیگر دیگری را مرتکب بشود. دو علم اجمالی داریم جایشان را عوض می‌کنیم نصفی از این را در یک ظرف می‌ریزیم و نصفی از این را هم در یک ظرف می‌ریزیم، دوتا می‌شود، حالا می‌گوید که برادرانه بیاییم قسمت کنیم! امروز در اینجا این شبهه بین هذا و هذا هست؛ این نسبت به نفس این شبهۀ بدوی است، این‌هم که نفس این شبهۀ بدوی است پس این شبهۀ بدوی برای سرکار، این شبهۀ بدوی هم برای سرکار! خب لعلّ این در اینجا ظلم بشود، بگوید که عجب شاید برای تو در اینجا خمر است، می‌گوید که عیب ندارد ما منصفیم، فردا عکس می‌کنیم! این نصف را شما تناول بکنید که هردو در اینجا مستفیض شده باشیم! راجع به این مسئله إن‌شاءالله فکر کنید تااینکه جلسۀ بعد پاسخش را بیاییم از دوستان بگیریم.

اللهم صل علی محمد وآل محمد