جلسه ۳۱۴

تقریباً حدود سه چهار سال پیش بود که به لبنان رفته بودم، در بیروت از همین فروشگاه‌هایی بود ـ به نام اِی بی سی ـ که گوشت‌های [مختلف] داشت. بچه‌ها با چندتا از [اقوام] بودند که ما اینها را به آنجا برده بودیم ـ البته کسانی من را برده بودند و خودم به‌خاطر خودم نرفته بودم ـ من دیدم اینها می‌خواهند از جاهای دیگر بازدید کنند من در قسمت‌های چیزهای خوراکی رفته بودم و آنها را می‌دیدم، آنها هرجا می‌خواهند بروند، بروند به من چه مربوط است؟! گفتم که آنچه به‌درد ما بخورد تماشا کنیم. دنبال زیتون می‌گشتم، انواع زیتون در آنجا بود. از پشت ویترین دیدیم یک گوشت خیلی قرمز و قشنگ هست. همین‌طوری گفتم که این چیست؟! گفت که این به‌درد شما نمی‌خورد گوشت خوک است! یکی دیگر دیدم خیلی قشنگ‌تر بود! گفت که این قورباغه است! قورباغه هم آنجا بود، خیلی زیاد بود خیلی مفصّل بود.

اینکه «یستأنس» به منظور «یستأنس به» چیست؟! این‌همه افراد هستند که گوشت خوک می‌خورند گوشت سگ می‌خورند در خیلی از جاها مثل فیلیپین و اینها خیلی خوششان هم می‌آید، گوشت سگ و قرده و امثال‌ذلک می‌خورند.

اگر مقصود از طیّبات آن است که شارع او را برای ما طیّب قرار داده است پس دیگر نباید بگوییم که مردم انس و استلذاذ دارند، باید بگوییم که حکم، حکم شرعی است و دراین‌صورت دیگر در مورد مشتبه حکم به عدم طیّب می‌شود. چون موارد طیّب مشخص شده است؛ غنم و بقر است و اِبل و غزال و امثال‌ذلک است.

اگر مقصود از طیّب آن طیّبی است که مردم احساس لذت و انس با آن طیّب می‌کنند، این متولّد از حرام و حلال هم همین‌طور است و مردم احساس لذت و انس و اینها را هم نسبت به همین مسئله دارند. بنابراین طیّبات در اینجا [به معنای] احساس لذتی که مردم می‌کنند باشد ما نفهمیدیم این احساس لذت می‌کنند یعنی چه؟ اگر به خود مردم است خب مردم نسبت به متولّد از حلال و حرام بلکه حتی نسبت به حرامش هم انس و اینها دارند. اتفاقاً من شنیده‌ام که گوشت خوک و اینها خیلی خوشمزه هم هستند و شاید از بقر و اینها گران‌تر هم باشند.