جلسه ۳۲۲

اما آنچه را که راجع به بیان تاریخ دلیل آورده‌اند که نقل روایات و تاریخ عاشورا و سایر موارد برای وعّاظ محل اشکال است مگر اینکه مورد، مورد علم باشد، دلیلش این آیه‌ای است که می‌فرماید: ﴿وَ لَا تَقۡفُ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌ﴾¹ این آیه را دلیل بر این آورده‌اند. خب اگر این دلیل است در همه‌جا دلیل است، در آن مواردی که بیان احکام هم هست خب این آیه در آنجا هم هست و عمل به روایات ضعاف رجائاً معارَض است با ادلّۀ ﴿وَ لَا تَقۡفُ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌ﴾ و این ادلّه فقط نسبت به موارد بیان موضوع نیست، نسبت به آن موارد هم هست. چرا در آنجا نمی‌گویید؟! اگر شما آن رجائاً و بلوغ را منجّز می‌دانید و آن را برای استحباب یا برای اقدام و برای حُسن فاعلی می‌دانید، چه فرقی می‌کند چه در مورد روایات مبیّن احکام یا در مورد روایات مبیّن موضوعات باشد؟! هردو یکی است. و اینکه نقل مناقب اهل‌بیت علیهم‌السّلام ثواب دارد بسیارخب ما در روایت ضعیفی می‌بینیم که در روز عاشورا فلان شخص با حضرت علی اکبر علیه‌السّلام این کار را انجام داد و فلان دشمن با حضرت اباالفضل علیه‌السّلام این کار را انجام داد، نقل مناقب هم ثواب دارد. یا فلان شخص که از لشکر عمر سعد است می‌گوید که دیدم حضرت اباالفضل این کار را کرد بسیارخب این یک منقبتی است بیان حکم که نیست، منقبت است ولو اینکه ضعیف است انسان رجائاً انجام بدهد و بالای منبر نقل کند. بگوید حالا که فلان شخص نقل کرده است و ضعیف هم هست ما هم إن‌شاءالله ....

گفت که ملا آقا دربندی داشت این کتاب روضة الشهداء را می‌نوشت ـ آن را نگاه کنید واقعاً کتاب عالی است! یک چیزهایی در آن نوشته است که واقعاً خنده‌دار است! ـ بعد این کاتبش داشت می‌نوشت امام حسین علیه‌السّلام فقط در روز عاشورا سی هزار نفر را کشت! اصلاً همۀ آن لشکر عمر سعد سی هزار نفر نبودند! بعد یک‌دفعه گفت آقا ببخشید من یک صفر اضافه نوشتم شد سیصد هزارتا! گفت بگذار بکشد پدرسوخته‌ها را، همان سیصد هزار را بنویس! بگذار پدرسوخته‌ها را بکشد!