جلسه ۳۲۸

این نیست که شما فقط واجب را بگیرید، این نیست که فقط شما حرام را بگیرید، ما این‌همه روایت داریم که خداوند رضایت خودش را در استحباب قرار داده است،¹ مسامحه برای عمل به استحباب نکنید و خدا بغض خود را در مکروه انجام داده است مبادا اینکه مکروهی از شما عمل بشود اینها برای همین روایت «مَن بَلَغ» است.

آن‌وقت ما در اینجا نسبت به استحباب مسامحه و مُجامله می‌کنیم و اعتناء نمی‌کنیم؛ حالا چه کسی گفته است! حالا چه کسی عمل کرده است! اگر روایت، روایت مستحب است باید به آن عمل کرد، اگرچه هم از پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم هم بیان نشده است، خب نشده که نشده است، دلیل روشن است أبی‌بصیر نقل کرده است از قول امام صادق علیه‌السّلام هم نقل کرده است. ما هم طبق روایت عمل می‌کنیم ولو اینکه امام صادق نگفته است. مگر از حضرت سؤال نمی‌کند که ما در مِنیٰ بودیم و شنیدیم که از قول شما یک حرفی را نقل کردند ـ أبی‌بصیر هم دارد نقل می‌کند ـ بعد خلافش را شنیدیم حضرت فرمودند که به آنچه که شنیدید عمل بکنید خداوند اجرش را به شما می‌دهد.² او کیست؟! أبی‌بصیر است یعنی خود این راوی که این شخص از اهل خبره است و با امام هم واسطه ندارد امام در کنارش هست، خود او می‌گوید که از شخصی می‌شنویم و شخصی موثق هم است و بر طبق آن عمل می‌کنیم حضرت می‌فرمایند که شما مأجور هستید. بعد که برای شما کشف خلاف می‌شود انجام ندهید. خب دیگر از این بالاتر داریم؟!

تلمیذ: ...

استاد: علیٰ‌کل‌ّحال مسئلۀ ادلّۀ حجیت خبر واحد از نقطه‌نظر مفاد با این یکی است یعنی هردو در یک مسیر حرکت می‌کنند؛ ادلّۀ حجیت خبر واحد می‌گوید که اماره‌ای را که اگر برای شما برسد به مؤدّای آن اماره باید عمل کنید درصورتی‌که شرایط حجیت برای این اماره موجود باشد. این را ادلّۀ حجت خبر واحد می‌گویند.