جلسه ۳۳۰

روایت دوم: روایتی در عیون الأخبار است که تقریباً موثق است:

قالَ سألتُ أباالحسن علی بن موسی الرضا علیهماالسّلام عن قول الله عزّوجلّ: ﴿فَمَن يُرِدِ ٱللَهُ أَن يَهۡدِيَهُۥ يَشۡرَحۡ صَدۡرَهُۥ لِلۡإِسۡلَٰم﴾،¹ قالُ: «مَن یُردِ الله أن یهدیَهُ بإیمانِه فی الدُّنیا إلی جَنَّته وَ دار کَرامَته فی الآخِرة یَشرَح صَدرهُ للتَّسلیمِ لله و الثِّقةِ بِه وَ السُّکون إلی ما وَعَدَهُ مِن ثَوابِه حَتی یَطمَئنَّ إلیه الحدیث.»²

البته این روایت خیلی دخلی به مانحن‌فیه ندارد ولی علیٰ‌کلّ‌حال مرحوم شیخ حر این را ذکر کردند و به نظر من علاقه‌ای به مانحن‌فیه ندارد.

روایت سوم: روایت برقی در محاسن است که روایت، روایت صحیح السندی است:

عن علی بن حَکم عن هشام بن سالم عن أبی‌عبدالله علیه‌السّلام: «مَن بَلَغَهُ عن النَّبی صلی الله علیه و آله و سلّم شیءٌ مِن الثَّواب، فَعَمِلَهُ کان أجرُ ذلک لَه و إن کان رسول الله لَم یَقُلهُ».³

تقریباً می‌شود گفت که عین روایت ثواب الأعمال بود.

روایت چهارم:

أحمد بن أبی‌عبدالله البرقی عن أبیه عن أحمد بن النضر عن محمد بن مروان⁴ عن أبی‌عبدالله علیه‌السّلام قال: «مَن بَلغهُ عَن النَّبی صلی الله علیه و آله و سلّم شیءٌ مِن الثَواب، فَفَعَلَ ذلک طَلَب قَول النَّبی کان لَهُ ذلک الثَّواب و إن کان النَّبیُ صلی الله علیه و آله و سلّم لم یَقُلهُ».⁵

این روایت یک اضافه «طَلب قَول النَّبی» بر آن «مَن بَلَغهُ عَن النَّبی شیءٌ مِن الثواب» دارد. یعنی این شخص برای رسیدن به قول نبی و وصول به قول نبی این ثواب و این عمل را انجام می‌دهد.

روایت پنجم: روایت علی بن محمد قاسانی است از «عَمنّ ذکره» که مرسل است:

عن عبدالله بن القاسم الجعفری عن أبی‌عبدالله علیه‌السّلام قال: قالَ رسول الله: «مَن وعَدَه الله عَلی عَملٍ ثواباً فَهوَ مُنجِزهُ لَه و مَن أوعَدَهُ عَلی عَملٍ عقاباً فَهوَ فیه بِالخیار».⁶

که طبعاً این دلالت بر تشویق و حثِّ بر فعل و بر آن عمل می‌کند. همین روایت را صدوق با سند دیگر در توحید ذکر کرده است.