جلسه ۳۴۹

واقعاً آدم نمی‌داند به حالشان گریه کند یا بخندد! واقعاً نمی‌دانم! یعنی آن مناعت، آن عزت، آن رفعت و آن مقام شامخ علمی عرفان به این روز افتاده است! به این روز افتاده است که طرف زمین خورده است پایش درد گرفته و گفته که نمی‌دانم چرا درد می‌کند، گفتند که آقا امروز شما زمین خوردید! گفته که پس من نفهمیدم! گفتم که باباجان اگر این‌طور است که فلانی روزی شش دفعه در نماز پشتک می‌زند! باید بگوید که شصت دفعه به فناء رفته و بقاء پیدا کرده است! این خلاصه خیلی مسئلۀ مهمی است.

شما در این روایات احتیاط و توقف در اینجا ندیده‌اید که باید آبروی یک مؤمن ریخته نشود؟! این‌همه روایات داریم. شما در این روایات احتیاط ندیده‌اید که ... اینها همه ارشاد به حکم عقل است؟! بله، خود عقل هم می‌گوید ولی وقتی که ما به این روایات نگاه می‌کنیم، بالاتر از جنبۀ ارشاد در اینجا دارد مطرح می‌شود یعنی عذاب و کتک و فلک در اینجا دارد پیش می‌آورد؛ پدرتان را درمی‌آوریم! «فإنّ الوُقوفَ عِندَ الشُّبُهاتِ خَیرٌ مِنَ الِاقتِحامِ فی الهَلَكات‌» امام به صفوان جمّال می‌گویند:

آیا تو که داری این اموالت را برای هارون می‌دهی امید داری که او زنده بماند و بعد برگردد و پول کرایۀ جِمال تو را بپردازد؟! گفت: بله، گفتند که پس تو داری در نیت خود دعا می‌کنی که یک ظالم و غاصب حقوقِ اهل‌بیت را خدا زنده نگه دارد تااینکه بتواند پول تو را بپردازد!¹

مسئله، مسئلۀ عادی نیست که حالا آدم بگذرد و همین‌طوری هرچه می‌خواهد بشود، بشود و یک حرفی هم بزنیم و یک کاری هم بکنیم. نه آقا یکی‌یکی خدا به سیخ و صلاّبه می‌کشاند که چه‌کار کردی؟! چرا این حرف را زدی؟! چرا این کار را کردی؟! چرا اینجا آبروریزی کردی؟! چرا اینجا فلان کردی؟! اینها مسئلۀ خیلی مهمی است.

بنابراین روایات احتیاط را حالا به‌نحو اجمال [مطرح می‌کنیم] به‌خاطر اینکه این بحث حُسن احتیاط را جمع کنیم. ما گفتیم که إن‌شاءالله از روز شنبه اگر خدا بخواهد همان بحث شبهات موضوعیه را مطرح می‌کنیم و خیلی هم دیگر نمانده است، چون دیگر عمدۀ بحث احتیاط مربوط به شبهات تحریمیه است و آن دیگر خیلی جایی ندارد و بعد هم راجع به این موارد احتیاط عرض می‌کنیم که برائت در کجاست و اینها.