جلسه ۳۵۹

او این را گفته و او آن را گفته و فلان کرده است! و یُؤیدهُ این و یخالِفُهُ آن و تمام! اصل اولی برای یک فقیه مراجعۀ به کتاب و سنت است و بس! یعنی تا الآن اصلاً نه فقیهی آمده و نه کسی فتوا داده است، ما باید این‌طوری با روایات برخورد کنیم. [انگار که] هزار و چهار صد سال شیخی نیامده و هر کسی آمده هم برای خودش آمده است، به من چه مربوط است؟!

خدا شیخ حر عاملی را رحمت کند و پدرش را بیامرزد! روایات را جمع کرده و یک شدرسنایی¹ در این روایات آورده است و به هر مجردی [گفته است که] و یُحملُ عَلی التَقیة! یُحملُ علی التقیة یعنی چه؟! در روایت جای تقیه نیست.

امام رضا علیه‌السّلام کنیزک و جاریۀ نصرانی داشتند و می‌فرمایند که «و تَخدمُهُ»² می‌گوید که یَحملُ عَلی التَقیة!³ تقیه یعنی چه؟! جناب بزرگوار اصلاً کیفیت لسان و بیان امام را نمی‌فهمد! دارد به این راوی می‌گوید که چه اشکالی دارد؟! این خدمت می‌کند و دستش را هم می‌شوید! خب امام علیه‌السّلام می‌تواند بگوید که من چاره‌ای ندارم یا می‌تواند یک‌طور دیگری بیان کند و یا می‌تواند بگوید ...، چه عرض کنم، می‌گوید که چه اشکالی دارد این دارد کارش را انجام می‌دهد و فقط دستش را می‌شوید، آخر تو برای چه می‌گویی که یَحملُ عَلی التَقیة؟! بعداً یکی دیگر از فقها می‌گوید که این دلیل نمی‌شود بالأخره امام مجبور بوده است!⁴ چه کسی او را مجبور کرده است؟! تو آخر از کجا می‌گویی که مأمون [امام را به این کار مجبور کرده است]؟! از کجا می‌گویی؟! چطور شد وقتی که برای امام یک جاریه فرستاد حضرت فرمودند که از ما دیگر گذشته است برای خودت باشد؟! می‌خواست امام را جلوی بقیه خراب کند! یکی از آن خوشگل‌هایش را هم انتخاب کرد ـ اللهمَّ ارزقنا! ـ و به منزل حضرت فرستاد و حضرت فرمود که از ما گذشته و ریش ما سفید شده است، این دیگر برای خودت باشد!⁵