جلسه ۳۶۲

تلمیذ: همین‌جا من عرض دارم، چطور در اینجا شیخ مفید چنین فتوایی داد و امام علیه‌السّلام آمد جلوی او را گرفت، اما در کتابش که می‌آید برای کل بشر نقل می‌شود امام اقدامی نمی‌کند؟!

استاد: چه اشکالی دارد؟! آن‌هم یکی است، کتاب و حکم یکی است. امام زمان علیه‌السّلام اگر نظرش بر این باشد که بر ظاهر عمل کنیم در همین کتاب شیخ مفید باید خلاف هم باشد. چرا حضرت نیامدند بگویند که به کتاب شیخ مفید عمل بکنید و دیگر شما را بس است؟! چرا نگفت؟!

تلمیذ: به‌خاطر اینکه مربوط به زمان ما نیست.

استاد: نه‌خیر روایات که یکی است، کلام شیخ مفید مانند کلام امام معصوم حجت است؛ هرچه گفته است به آن عمل بکنید! اگر می‌گفت که خیال ما دیگر راحت بود! حداقل نصف خیال ما راحت بود!

اصلاً مرام این است مگر حضرت به علامۀ حلّی نفرمودند که شما مأمورید که به ظاهر عمل کنید؟! [حضرت به علامه حلی فرمودند که] بروید در کتاب تهذیب نگاه کنید در صفحۀ فلان، روایت در آنجا هست!¹ شما باید به او عمل بکنید حالا سؤال ما این است که شاید همین روایتی که حضرت به علامۀ حلّی فرموده بودند به نظر امام هم نباشد؟! امام گفتند که تو برو به حکم ظاهر عمل بکن چه‌کار داری نظر من هست یا نه؟! والاّ امام می‌گفتند که حکم این است و این حکم در صفحۀ فلان هم مکتوب است. امام می‌گویند که شما وظیفه‌تان این است که به ظاهر عمل کنید.

پس با توجه به این قضیه ما نفهمیدیم لطف به چه برمی‌گردد؟! اگر لطف به همۀ مردم برمی‌گردد، یک فقیهی آمده فتوا به حلیت شطرنج داده است الآن دویست میلیون مردم دارند شطرنج بازی می‌کنند! لطف امام زمان کجا رفت؟! الآن به‌خاطر فتوا یک فقیه دویست میلیون در این مملکت شیعه دارند قمار می‌کنند! دویست میلیون دارند موسیقی گوش می‌دهند! لطف امام زمان کجاست؟! امام زمان که لطف دارد باید جلوی مکلفین عوام کالأنعام را بگیرد، مکلفین همه دارند انجام می‌دهند. روایات هم که در کتب مذکور است. این روایات هست. کجا اتفاق علماء در اینجا اقتضای لطف می‌کند؟!