جلسه ۳۶۵

بنابراین این نظریۀ فقهاء که راجع به این صلوات مکروهه یا اعمال مکروهه یا مثلاً اموری که نهی به آن تعلق گرفته است ـ یعنی یک بحث مفصّل فقهی پیش می‌آید ـ حکم رجائاً به آن می‌کنند و می‌گویند که رجائاً ثواب دارد، دیگر تمام این افعال، افعال عبثی خواهد شد و افعال لهو و لغو است و هیچ ثوابی بر آن مترتب نیست و از آن‌طرف ممکن است حتی مورد کراهت مولا هم باشد منتها نه آن کراهتی که آن را به حدّ ابطال برساند و آن کراهت را به حدّ سخطیت برساند، قطعاً هم این از لسان روایات پیداست. وقتی که می‌گوید: «لا تَفعَل» یعنی مکروه مولا است نه‌اینکه سیّان است حتی سیّان هم نمی‌توانیم بگوییم.

خب در اینجا ممکن است که بگوییم که این‌طور است ولی درعین‌حال که این مکروه برای مولا است اگر یک بنده‌ای آمد این‌طور تصور کرد که چون خود مولا نگفته است، من می‌خواهم این را انجام بدهم، دراین‌صورت باطل نیست یعنی نمی‌توانیم در اینجا بگوییم که نیّت تقرب در اینجا ندارد و در نیّت تقرّبی که فقهاء [بیان] می‌کنند باید که تصرّف کنیم.

انواع نیّت تقرّب

یک وقت این نیّت تقرب نیّت تقرب واقعی است ـ حالا گرچه از بحث جدا افتاده‌ایم ولی این بحث خوب است، یک‌دفعه به ذهنم آمد چون در بحث أقلّ ثواباً هستیم ـ یعنی واقعاً شخص مقرّباً إلی ‌الله می‌خواهد این را انجام بدهد این در اینجا اصلاً متمشی نمی‌شود، امکان ندارد حتی یک درصد مورد مبغوضیت مولا باشد و من مقرّباً انجام بدهم آیا این ممکن است؟! چطور ممکن است؟! حتی یک درصد! خب آن صددرصد که اصلاً حرام است مثل شرب خمر یا مثلاً در روایات مذکور است که عمرتین فی أقل مِن عشرة أیام باطل است، خب انسان می‌داند این صددرصد مبغوض مولا است بسیار خب! حالا اگر شما تصور کنید بیست درصد مبغوض مولا است آیا می‌توانید مقرّباً إلی‌ الله انجام بدهید؟! دیگر نمی‌شود و معنا ندارد. من‌باب‌مثال من بدانم که این عملی که انجام می‌دهم ده درصد مبغوض مولا است، بیست درصد مبغوض مولا است، حتی پنج درصد مبغوض مولا است، خب دیگر تقرب در آن معنا ندارد! مولا می‌گوید که نکن! من می‌گویم که می‌خواهم بکنم!