جلسه ۳۷۰

استاد: ببینید مثلاً شما وقتی ناراحتی صدری یا ناراحتی قلبی و یا ناراحتی روده دارید که این ناراحتی برای شما درد ندارد ...، یک وقتی بعضی ناراحتی‌ها درد دارد مثلاً سر آدم درد می‌گیرد یا قلب آدم درد می‌گیرد، آدم یک قرص می‌خورد و فلان می‌کند و درد کم می‌شود ولی بعضی ناراحتی‌ها مثل سرطان هست که درد ندارد و کم‌کم جلو می‌آید. سرطان تا وقتی که به عصب نرسیده است درد ندارد و وقتی هم به عصب رسید دیگر کار تمام است! سرطان که الآن دارد جلو می‌آید و دائماً عصب، سلول اضافه درست می‌کند و سلول‌های دیگر را تخریب می‌کند و جلو می‌آید، آیا آن شخص احساس می‌کند یا نه؟! نمی‌فهمد ولی این‌طوری جلو می‌آید و وقتی داد آن شخص درمی‌آید که به عصب می‌رسد، وقتی که به عصب معده رسید و می‌خواهد به آن حمله کند، تازه داد انسان بالا می‌رود! حالا عکس آن، اگر قرار باشد بخواهد در همین مرتبه بماند و با داروهایی که می‌خورند و نحوۀ معالجه‌ای که هست اصلاح بشود، آیا مریض خودش می‌فهمد یا نمی‌فهمد؟! نمی‌فهمد. اما این داخل بدن کار می‌کند و وقتی هم که خوب می‌شود باز آنجا نمی‌فهمد که این الآن کاملاً دیگر خوب شده است ولی در واقع دیگر به‌طورکلی خوب شده است.

مسئلۀ نفس یک مسئلۀ بسیار پیچیده‌ای است؛ یک چهره و دو چهره‌اش را می‌بینیم و احساس می‌کنیم، نفس خیلی چهره‌های درونی و باطنی دارد که پیچیده است و کاری که سلوک انجام می‌دهد دائماً ریشه و چهره‌های باطل و مخفی و اَخفا را درست می‌کند و به‌واسطۀ آنها در بعضی‌ها آثاری در این صور عیانی و ظاهری پیدا می‌شود یا آن اصلاح در همان بواطن می‌ماند و وقتی که آن اصلاح به مرحلۀ کامل رسید، یک‌مرتبه سرایت می‌کند و سایر پرده‌های نفس و مشائر انسان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. این قضیه در افراد مختلف است ولی در هردو حال یکی است یعنی یک عمل انجام می‌شود و دو عمل نیست، این می‌فهمد و آن نمی‌فهمد.