جلسه ۳۹۴

در مشهد أکرم العالم العادل هیچ‌کسی را ندارد، به همان اندازه نسبت به افراد قدرت دارد ولو اینکه مصداق نداشته باشد، امام رضا علیه‌السّلام غریب است! پس شما ببینید که در یک جا ثلاثین نفر است و در یک جا عشرة اشخاص نفرات است و در یک جا صفر است، در همۀ این موارد أکرم العالم العادل یک دلالت دارد.

تلمیذ: پس اینکه بیان می‌کنند که از قوّت خودش کم می‌شود ...

استاد: .... دیگر قدرت خودش را ازدست می‌دهد.

تلمیذ: این مع الفارق است اینکه آنها بیان می‌کنند این است که أکرم العالم عالم عادل که در اینجا آمده است ...

استاد: نه این بحث درصورت تعادل و تراجیح می‌آید و در بحث تخصیص و اینها می‌آید.

تلمیذ: در آنجا که مثلاً در طهران سی نفر است و در قم پنجاه نفر است اینها درست، اما اینها درصورتی می‌گویند که از این پنجاه نفر کم بشود یعنی اینجا تخصیص بخورد.

استاد: خب بخورد.

تلمیذ: یعنی مثلاً چهل نفر در اینجا بیست و پنج یا بیست نفر شود.

استاد: بشود.

تلمیذ: دراین‌صورت در اینجا هیچ این نکته را ندارد که از قوّتشان کم بشود، شما فرمودید که بی‌اساس است.

استاد: نه در اینجا که تخصیص بخورد باز هم کم نمی‌شود؟ ما می‌گوییم در اینجا هم کم نمی‌شود.

تلمیذ: خب در اینجا کم نمی‌شود.

استاد: در همه‌جا کم نمی‌شود، در همه‌جا أکرم العادل ما کم نمی‌شود چه تخصیص بخورد و چه نخورد، چه از اول أکرم عالم العادل شامل ثلاثین اشخاص بود و چه از اول شامل ثلاثین اشخاص بود و بعد پنج نفر از آن کم شدند، اینجا ما می‌گوییم که کم نمی‌شود. چرا کم نمی‌شود؟ چون أکرم العادل عام است و این عام مصادیق خودش را می‌طلبد، ثلاثین باشند ثلاثین، ثلاث مائه باشد ثلاث مائه، ثلاث آلاف باشند ثلاث آلاف، ثلاث نفرات باشند ثلاث نفرات و صفر باشند صفر، هیچ تفاوتی نمی‌کند که شما به قول اصولیین در بحث تخصیص که در دوران بین ترجیح یک عام بر یک عام دیگر است عامی را که تخصیص نخورده بر عامی که تخصیص خورده ترجیح بدهید، چه فرقی می‌کند؟! هردوی اینها یکی است.