جلسه ۴۱۷

سرّ بیدار نکردن پیامبر توسط امیرالمؤمنین در زمانی که روی پای ایشان در خواب بودند

یک مثال برایتان می‌زنیم؛ مگر سر پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم روی دامن امیرالمؤمنین علیه‌السّلام نبود و خورشید غروب کرد! چرا نماز نخواند؟! خب این یک مسئله است. حضرت نماز عصر را نخوانده بود سر حضرت روی دامن امیرالمؤمنین بود و خوابیده بودند و حضرت دیدند که اگر بخواهند عبا را بکشند پیغمبر بیدار می‌شود و امیرالمؤمنین نمازش در شرف قضا شدن بود که یک‌دفعه حضرت فرمودند یا علی نماز خواندی؟! گفت: نه، چرا نخواندی؟! حضرت گفتند که شما خواب بودید!¹

حضرت نگفتند که چرا من را بیدار نکردی خب این دیگر یک سرّی است و یک مسئله‌ای است که تا همین‌جا باید بماند! امیرالمؤمنین گفتند شما خواب بودید و معنایش این است که خواب شما بر نماز واجب من ترجیح دارد! این معناست حالا این حرف را برویم یک جای دیگر بزنیم می‌گویند که ای آقا دین جدید آوردند! حالا بیدار می‌کردی طوری نمی‌شد! بیدارشدن مهم‌تر است یا نماز؟! نماز واجب قضا شده است! ولی امیرالمؤمنین علیه‌السّلام می‌گوید که نه، می‌گوید که پیغمبر حتی یک ثانیه بیشتر بخوابد از آن نماز من هزار سال بهتر است! این را ایشان می‌فهمد نه ما فقها! لذا نماز حضرت در شرف قضا شدن بود و شوخی هم ندارد. اگر امیرالمؤمنین به وقت نماز می‌رسید دیگر نیاز به ردّ الشمس نبود چون می‌رسید؛ زود بلند می‌شد یک وضویی می‌گرفت یا وضو داشت و سریع نماز می‌خواند خب چرا ردّ الشمس کند؟!

بعد که امیرالمؤمنین این کار را انجام داد پیغمبر فرمودند که حالا که این کار را انجام دادی پس بیا آن کار بعدی را هم انجام بده، بیا ردّ الشمس بکن و خورشید را نگه‌دار تااینکه مردم بفهمند سرّ مسئله در کجاست. نه‌اینکه حالا چون امیرالمؤمنین وصی است و وصی نباید نمازش قضا بشود، آن یک مطلب دیگر است؛ آن مطلب اعتباری است و ... خب نظر شارع بر این تعلق گرفته است، ولی مسئله اینجاست که باید به این نقطه برسی تا بتوانی ردّ ‌الشمس کنی، اگر به این نقطه رسیدی و معنای ولایت برای تو منکشف شد حالا می‌توانی ردّ الشمس کنی.