
جلسه ۴۲۱
اصل البرائة ـ بحث احتیاط ـ تنبیهات علی العلم الإجمالی ـ التنبیه الأول ـ 26 محرم الحرام 1426
جلسه ۴۲۱
توضیحات:
اصل البرائة ـ بحث احتیاط ـ تنبیهات علی العلم الإجمالی ـ التنبیه الأول ـ 26 محرم الحرام 1426
جلسه ۴۲۱
7اما در مورد اکل میته و امثالذلک شارع حکم به حرمت کرد ولی در مورد اکل میته در مورد اضطرار شارع نمیگوید که این اکل میته انقلب إلی الوجوب شارع میگوید که حکم به حرمت در اینجا منتفی است. یعنی اضطرار میآید حکم حرمت را در اینجا برمیدارد نهاینکه بهجای او وجوب را میگذارد. آنوقت عقل در اینجا حکم به وجوب میکند.
عدم وجود احکام واقعی ثانوی در عناوین ثانویه
پس ما در عناوین ثانویه احکام واقعی ثانوی نداریم، عدم حکم واقعی اوّلی داریم نه ایجاد حکم واقعی ثانوی! در مورد اکل میته انقلاب موضوع بهخاطر انقلاب عنوان موجب رفع حرمت است و حرمت در اینجا برداشته میشود و وقتی که حرمت برداشته شد آنوقت در اینجا عقل حکم به بقاء نفس میکند. شارع میگوید که در اینجا حرمتی برای تو نیست، نمیگوید که در اینجا وجوب برای تو هست. شارع در اینجا میگوید: وجوب برای تو نیست مثلاً درصورتیکه مسیر صلاة جمعه مسیر مخوفی باشد شارع میگوید که وجوب صلاه جمعه بهخاطر این اضطرار بهخاطر خوف از طریق یا لصوص یا سرّاق یا قطاع الطریق یا حرامیها برداشته میشود، نمیگوید که بهجای برداشت وجوب حرمت در آنجا میآید. این حرف را شارع نمیزند. در اینجا آن موضوع خودش متبدّل به یک عنوان دیگر میشود یعنی در اینجا اکل میته بهعنوان أنَّه میتةٌ دیگر حکم ندارد بلکه بهعنوان أنَّه أمرٌ یَتَعَلق علیه بقاءُ النفس و یا بهعنوان أنَّه أمرٌ مثلاً حرامٌ حکم دارد. در طیّ طریقی که در آن طریق خوف هست نهاینکه طریق صلاة جمعه از وجوب مقدمی به حرمت مقدمی منقلب میشود بلکه طریق طریق صلاة جمعه نیست و طریق عادی است. یعنی وقتی انقلاب شد این انقلاب موجب میشود عنوان خود آن شیء بهعنوان أنَّه شیءٌ دیگر حکم نداشته باشد بلکه بهعنوان أنَّه عنوانٌ خارجیٌ برمیگردد.
منبابمثال وقتی که شارع حرمت را متعلق به اکل میته کرده است الآن وقتی که اکل میته برای این شخص الزامی است، عنوان اکل میته دیگر ازبین میرود و اکل اللحم میشود و دیگر اکل میته نیست چون آن عنوان حرمتی که متعلق به اکل میته بود در حال عادی بود و الآن که این اکل میته برای او لازم است این اکل میته میشود أکل شیء یَتَرتَبُ علیه البقاء و یَتَرتَبُ علیه الحیاة سواءٌ کان میتةً أو غیر میتةٍ پس اکل میتهای در واقع در اینجا نیست تااینکه اکل میته در اینجا حرام باشد. شیء میشود یعنی میته در اینجا یَنقلب إلی الشیئیة عنوان شیئیت در اینجا بهخود میگیرد نه بهعنوان میته بودن! توجه کردید چه میخواهم بگوییم؟!
