جلسه ۴۲۷

پس معلوم است که در ظرف اضطرار هست و حالا که در ظرف اضطرار شد معنایش این است که این همان خمر است و نجس است و همان احکام را دارد و همان متعلق برای طرف دیگر است. چرا؟ چون علم اجمالی به او تعلق گرفته است گرچه شما این را بردارید بخورید! شما این را می‌خورید چون مضطرٌ إلیه هستید و رفع اضطرار می‌کنید، چرا علم اجمالی ازبین برود؟! چون این طرفِ برای دیگر است. شارع نسبت به این طرف گفته که چون الآن مضطر شدید این طرف را می‌توانید شرب کنید، به شارع می‌گوییم که آیا با شرب این، آنچه که در نفس من هست که یا این خمر است یا آن خمر است آیا او ازبین می‌رود؟! شارع می‌گوید: او که ازبین نمی‌رود و مسئلۀ تکوینی شما است وقتی ازبین نرفت پس آن حکمی که متعلق بر اجتناب از طرف دیگر بود به ‌حال خودش محفوظ است.

اتفاقاً این مسئله است که خیلی شبهات را از روایات دفع می‌کند والاّ اگر این قضیه به این کیفیت نباشد شبهه باقی می‌ماند. آقایان در ثوبین متنجسین در مورد صلاة در روایت گیر کرده‌اند و آمدند این را از باب طهارات جدا کردند ولی وقتی که ریشه در علم اجمالی مشخص بشود دیگر تعارضی هم بین روایات نیست و مشکلی هم نیست.

اللهم صل علی محمد و آل محمد