جلسه ۴۲۷

تلمیذ: ترجیحی ندارد! شما دارید موضوعی را برایش فرض می‌کنید که این موضوع علم اجمالی، اطراف شبهه هست وقتی که یکی از اطراف علم اجمالی ولو به اضطرار ازبین رفت و در شکم هم باشد خب آنکه در حکم مفقود درنظر گرفته می‌شود.

استاد: ما اصلاً بحثمان بحث عنوان است و اصلاً به اضطرار کاری نداریم فرض کنید علم اجمالی مترتب بر خمریت أحدهما داریم و شما عصیان کردید تجرّی بر مولا کردید و یکی از دو طرف را شرب کردید، آیا می‌توانید تجرّی ثانی را بکنید و طرف دیگر را شرب کنید؟! این در شکم شما رفت و تبدیل به دم شد و از آن‌طرف هم خارج شد و پی کارش رفت و دیگر الآن وجود ندارد. می‌گویید که این را امروز می‌خورم و کلیه‌هایم دفع می‌کند و این را هم فردا می‌خورم! این چه ایرادی دارد؟!

تلمیذ: این مخالفت قطعیه است.

استاد: چرا مخالفت قطعیه است؟! نه‌خیر الآن موضوع ازبین رفته است. الآن در آنِ واحد این، طرف دارد یا ندارد؟! طرفش دَم است. الآن دیگر موضوع ندارد.

تلمیذ: آن ‌طرف را چه کسی شرب کرد؟!

استاد: هر کسی کرد ولی دیگر موضوعی ندارد.

تلمیذ: اگر شخص ثانی بیایید و طرف باقی مانده را شرب کند چه حکمی دارد؟!

استاد: حرام است.

تلمیذ: چرا؟!

استاد: چون علم اجمالی تعلق گرفته یا به این یا آن حرام، مگر ما صحبت نکردیم ...

تلمیذ: ...

استاد: من می‌خواهم این را بگویم که خود مرحوم کمپانی و قوم در طرح مبنای خود آن‌طور که باید مطرح نکردند و به مطلب نرسیدند. ما بحث را به طبیعت کلیه بردیم آنها که بحث را روی طبیعت نبردند بلکه روی یک امر خارجی بردند یعنی روی دو عین بردند. اگر بحث طبیعت کلیه بیاید چه هردو ازبین برود یا ازبین نرود باز علم اجمالی به حال خودش باقی است.

تلمیذ: درصورتی‌که یک نفر شرب بکند نه دو نفر، وقتی نفر دیگر بیاید از شما می‌پرسد که طرف دیگر کجاست؟! شما فقط یک طرف دارید.