جلسه ۴۳۵

حالا اشكالی كه بر آخوند می‌شود كرد این است كه آیا نجاستی كه در أحد الإنائین هست، خود نجاست موجب احتراز است یااینكه حرمت آن نجاست موجب احتراز است؟! خب شكی نیست در اینكه آن أحد الإنائین خمر است و با اضطرار هم خمریتش ازبین نمی‌رود، این را هم قبول داریم ولی آنچه كه موجب تنجّز علم ‌اجمالی شده و در باب احتیاط به‌درد ما می‌خورد آیا خمریت أحد الإنائین است یا حرمت متعلق بر خمر است؟! كدام یكی از این دو است؟!

این اشكال الآن بر اینجا وارد می‌شود؛ نفس الخمریه خودش فی‌حدّنفسه موجب احتیاط بر علم اجمالی نیست لولا حرمتی كه بر آن متعلق باشد. حرمتی كه شارع معلَّق بر خمریت كرده است آن حرمت موجب تنجّز علم اجمالی و احتیاط در علم اجمالی است. حالا آیا با وجود اضطرار آن حرمت باقی می‌ماند یا باقی نمی‌ماند؟! ما دیگر دوتا حرمت كه نداریم. حرمت هست و حلیت، نه‌اینكه دو سنخ حرمت هست! بله، ممكن است دو سنخ نجس داشته باشیم؛ نجس البولیه، نجس الدمویه، نجس الخمریه ولی حرمت كه دوتا نداریم بلکه یك حرمت داریم؛ یا حلیت و طهارت است یا قذارت و نجاست است. ما دو نوع كه نداریم؛ وقتی كه شارع در اضطرار می‌آید أحد الإنائین را حلال می‌كند یعنی أحد الإنائین از تحت حرمت درآمد پس دیگر الآن حرمت مرددِ منطَبق بر این و منطَبق بر آن دیگر نداریم. فقط در اینجا در علم اجمالی ما یك طرف می‌ماند كه محتمل الحرمه است طرف دیگر محتمل الحرمه نیست بلكه مبیّن الحلیه است. این می‌شود یقین و شبهۀ بدوی. جناب آخوند نسبت به این قضیه شما چه جوابی می‌دهید؟! اینجاست كه غیر از آن مبنایی كه ما در اینجا مطرح كردیم با مبنای آخوند قضیه جور درنمی‌آید.

اللهم صل علی محمد و آل محمد