جلسه ۳۶

پس ضرار به معنای مضرّ است. باز جای صحبت هست که اولاً ضرار را در این جا به معنای مضر گرفتن، این در این جا خلاف است به جهت این که همان اشکالی که در آن جا هست همان اشکال در این جا هم می آید. خود نفس عدم تطبیق با قواعد، نفی این تفسیر را می کند. چرا وسیلۀ برای ضرر نباید باشد؟ اگر شما به سمره دو تا چَک بزنی خب وسیلۀ برای ضرر هم رفع می شود. خود وجود نخله که وسیلۀ برای ضرر نیست جان من. ؟ سمره وسیلۀ برای ضرر است. نخلۀ بیچاره چه وسیله ای برای ضرر است؟ آن که وسیله نیست. خب شما می توانید با جلوگیری از ؟ سمره، آن نخله سر جایش باشد. بی خود درخت هم خشک نشود، یک درخت بی گناهی را هم شما خشکش نکنید و بعد هم وسیلۀ برای ضرر، دیگر وجود ندارد. این که شما دارید رفع وسیلۀ ضرر را می کنید، وسیلۀ ضرر درخت نیست. وسیلۀ ضرر خود ؟ سمره هست، آن وسیلۀ برای ضرر است. شما هم جلوی آن را می گیرید. 

سوال: ؟ هم معلول ملکیت آن نخله است؟

جواب: خب باشد اشکال ندارد، چرا شما بیایید آن کار را بکنید؟ شما بیا از کار کمتر شروع کن. شما می خواهی جلوی ضرر را بگیری. برداشتن وسیلۀ برای ضرر معنایش این نیست که شما بروی تا آخر خط. من باب مثال حالا یارو یک کار بدی کرده بود، طرف مقابلش فحش را کشید به بابا و نه نه و همین طور جد اندر جد! گفت بابا آن ها فعلاً چکاره هستند؟ گفت اگر آن ها نبودند که این توله سگ درست نمی شد این وسط. بابا حالا این درست است اما ...! یعنی این طوری ولش کن، حداقل تا باباش ببر، خیلی دیگر...، ما نمی گوییم باباش اما دیگر حالا برس به حضرت آدم که آخر درست نیست. وسیلۀ برای ضرر خب باید برداشته بشود ولی وسیلۀ برای ضرر چیه؟ خود درخته؟ نه، آن چه که علت می شود برای ضرر وجود درخت نیست. بله آن علت جنس عالی است، آن مافوق است. اما در این جا همان نفس ؟ هست. نفس ؟ هم می شود رفع بشود. پس این اشکال اول.