جلسه ۵2

سؤال: پس نسبت بین آن حسن و قبح شرعی با آن حسن و قبح عقلی می شود عموم و خصوص مِن وجه

جواب: عقلی و شرعی؟ بله، مِن وجه است، بله، مادۀ افتراق دارند، ماده اجتماع هم دارند، درست است. 

این آن وقت می شود بنای عقلائیه، آن وقت در بنای عقلائیه...، 

دیگر این مبحث را من می خواستم امروز تمام کنم که ان شاءاللَه فردا برویم روی مباحث چیزی که خیلی به طور فشرده، این چند روز، فردا و هفتۀ آینده بحثش را بکنیم که دیگر این قاعده را بتوانیم تمام کنیم، اشکالاتی که هست و بعضی از تطبیقاتِ این چیزهای فقهی بر این قاعده و اشکالاتی که شده، این را ان شاءاللَه انجام بدهیم که دیگر به طور کلّی از شرّ این قاعدۀ لاضرر، که خودش شد ضرر، راحت بشویم و این حرف ها، قواعد خیلی زیادی در پیش داریم و مهم، که حالا آن بیان آقای کرمی هم جای خود دارد حالا خودتان می دانید که چیز بکنید و یا این که ادامه بدهیم و این ها، ...

سؤال: ملاکات...

جواب: بله؟

سؤال: ملاکات دست شارع است.

جواب: ملاکات دست شارع است

سؤال: می خواهند حاشیه بر عروه بنویسند

جواب: کی، ایشان؟

سؤال: ما نمی خواهیم حاشیه بنویسیم، ما می خواهیم آن قواعد اصلی را... 

سؤال: یا نظر کمالی ملاک است

جواب: نه، ما حرفی نداریم، هر طوری که بحث مورد نظر شماست

سؤال: ما که یک مسائلِ چیزی نمی گوییم، همین طوری یک چیزی می اندازیم...

بناءً علی هذا، این ملاکاتی که شارع آن ملاکات را به دست می دهد بر اساس بناء عقلائیه، وقتی که بناء، بناء عقلائیه شد، دیگر در این جا ضرر بر طبق بناء عقلائیه سنجیده می شود و همان طوری که عرض شد، اگر ما در شرع ملاکاتی داشته باشیم که بر طبق...، ما نمی توانیم بگوییم در شرع ملاکاتی نداریم و در بعضی از موارد ساکت است، یا ملاکات به نفع این بنای عقلائیه هست، یا ملاکات به ضرر بنای عقلائیه هست. اگر به نفع باشد این بنای عقلائیه می تواند مبنا قرار بگیرد برای اجراء و عدم اجرای قاعدۀ لاضرر و اگر ما ملاک در آن زمینه نداشته باشیم در آن صورت آن بنای عقلائیه نمی تواند مبنای بر تطبیق قاعده باشد. این بحث راجع به بناآت عقلائیه.