جلسه ۲

جواب: همان دیگر، وقتی که ما...

سؤال: قبل از این

جواب: نه دیگر، وقتی می‌گوید آتَيْنٰاهُ حُكْماً وَ عِلْماً یعنی مترتب بر این، نَجْزِي اَلْمُحْسِنِينَ است، ما محسنین را اینطوری جزا می‌دهیم، یعنی کسی که در مقام احسان است

سؤال: خب این چه موقع است؟ قبل از اَشُد یا بعد از اَشُد؟

جواب: حالا شما می‌خواهید بگوئید چون محسنین ازقبل بوده ما آتَيْنٰاهُ حُكْماً وَ عِلْماً ؟

سؤال: اینجا وَ كَذٰلِكَ نَجْزِي اَلْمُحْسِنِينَ

جواب: حالا ما نمی‌توانیم بگوئیم که این محسنین...، وَ كَذٰلِكَ نَجْزِي اَلْمُحْسِنِينَ یعنی کسانی که به دنبال احسان هستند، یعنی آنهایی که...

سؤال: نَجْزِي

جواب: جزا دادن یعنی [آنچه که] مترتب[بر این مسئله است] نه اینکه جزای اُخروی و اینها. یعنی کسی که به دنبال احسان است ولو در دوران طفولیّت، ما این احسان او را تربیت می‌دهیم، ما احسان او را رشد می‌دهیم، ما خلاصه او را...

سؤال: منظور من این است که بالأخره همین احسانی که در حضرت یوسف است روی هم رفته حکم است. تا شخص به مقام حکم نرسیده باشد و تشخیص مصالح از مفاسد را ندهد چگونه می‌تواند محسن باشد؟

جواب: محسن اشکال ندارد. محسن یعنی کسی که بتواند احسان کند. در مقام...

سؤال: احسان یک امر حقی است، باید بتواند تشخیص بدهد. پس قبلاً داشته این را

جواب: نه، شاید بتوانیم بگوئیم منظور از احسان در اینجا این است که تهیؤ برای احسان داشته باشد

سؤال: اگر تهیؤ باشد نَجْزِي معنا ندارد

جواب: عرض کردم، نَجْزِي به معنای جزای متعارف نیست، به معنای پاداش است. هر بچه‌ای ولو در کودکی به دنبال رسیدن به این مطالب است، خدا هم مدام او را رشد می‌دهد دیگر. آن رشد دادن یعنی جزاء، جزاء یعنی فعلیّت برای استعدادات بعدی، به این معنا هست. دیده‌اید اصلاً بعضی از بچه‌ها طبیعتاً می‌خواهند به دنبال شرّ بگردند، اصلاً بعضی طبیعتاً می‌خواهند به دنبال خیر بگردند. و منظور از محسنین در اینجا بچۀ پنج ساله نیست، همان طور که حالا عرض می‌کنیم سیزده سال، چهارده سال، مراهق، اینها، چیزی است که بالأخره یک مقدار هم خودش می‌فهمد، عقل دارد، ادراک دارد دیگر، به حدّ آن دوران صبابت و اینها نیست.