جلسه ۲

حالا که فهمیدیم سئوال ما اینجاست: اگر یک مجتهدی بخواهد در مقام فتوی برای مردم فتوی بدهد چه باید بکند؟ آیا باید به آن شیوه‌ای که می‌رسد برای قضیه به آن کیفیت، به آن کیفیت باید برای مردم بگوید یا باید برای مردم مطلب را به نحوی بیان کند همان طوری که امام بیان کرده؟ این یک اشتباه بزرگی است که ما داریم در اینجا مرتکب می‌شویم. امام علیه السلام خواسته برای مردم اهمیّت قضیه را بیان کند، ما می‌آئیم این اهمیت را از بین می‌بریم- حالا بحث زیاد است راجع به نجاست- به صرف اینکه فرض کنید که من باب مثال بیائیم و برای مردم، نه آقا چه کسی گفته؟ نجس نیست، این حرفها چیست؟ تمام زحماتی که امام علیه السلام با افراد مختلف و روایات مختلف کشیده، همۀ این زحمات را ما بر باد می‌دهیم و می‌گوئیم که نجاست کفّار، نجاست، نجاست عرضی است و هیچ کدام اینها نجس نیستند پس بنابراین اختلاط با آنها جایز است و بلا اشکال! مگر امام نمی توانست خودش این حرفها را بزند؟! خب نقض غرض می‌شود دیگر، مگر غیر از این است که ما وظیفه داریم آنچه را که امام علیه السلام می‌خواهد برای مردم بیان کند ما بیاییم برای مردم بگوئیم؟ ما که نمی‌توانیم کاسۀ داغ تر از آش باشیم، ما که نمی توانیم از امام دورتر حرکت کنیم، نه می‌توانیم کاسۀ داغ‌تر از آش باشیم، نه می‌توانیم خیلی یخ و سرد و اینها باشیم! لذا آنهایی[که به نحوۀ بیان ائمه وارد هستند] و به فقه وارد هستند با افراد مختلف مطالب... 

اللَهم صل علی محمد و آل محمد