جلسه ۱
12تلمیذ: اذکار را که نمی شود حذف کرد
استاد: احسنت، همین. این منظور این است که قوام یک رکعت به یک سورۀ کامل نیست. آن قوامش به همان سورۀ حمد است که در اینجا هست.
تلمیذ: حدیث اول باب چهارم هم می تواند مؤید باشد.
استاد: حدیث اول باب چهار؟
تلمیذ: یعنی شما میخواهید بفرمائید اینجا از همین باب مورد است؟
استاد: بله؟
تلمیذ: اینجا حضرت دارند مورد را بیان میکنند؟
استاد: بله. اینجا فقط دارند مورد را بیان می کنند.
تلمیذ: اگر این که بیانشان مطلق باشد دیگر چه احتیاجی به مورد هست که بخواهند وقت تنگی یا عدم وقت تنگی را بیان کنند؟
استاد: آخر حضرت وقتی که میگویند یک سوره کفایت میکند بلند شوند بیایند به همۀ افراد بگویند سورۀ حمد را بخوان دیگر بقیه را نمیخواهد بخوانی؟ این درست است؟
تلمیذ: نه، جنابعالی فرمودید که این از باب بیان مورد است...
استاد: حضرت میخواهند در اینجا...
تلمیذ: درست نیست مورد را معین کنند وقتی که...
استاد: نه، حضرت میخواهند در اینجا آن اهمیت مسئله را روی حمد ببرند نه روی سوره. میگویند مهم در رکعت، حمد است. حالا اگر یک وقت عجله داری سوره را هم حذف کردی کردی، عیب ندارد.
تلمیذ: یعنی وجوب ندارد؟
استاد: وجوب ندارد.
تلمیذ: پس در این صورت همه با هم کفایت میکند.
استاد: بله با هم کفایت میکند. این را حضرت میخواهند بگویند نه اینکه حضرت بخواهند بگویند [حمد کفایت میکند اصلاً سوره را نخوان ولو اینکه] در حال عادی و اینها باشیم.
تلمیذ: در روایت دیگر داریم در علل[الشرایع] که اقل ما یجب فی الصلاة و القرآن الحمد و سورة ؟
استاد: و؟
تلمیذ: ؟ یعنی اقل ما در اینجا غیر از حمد یک سورۀ سه آیهای است.
استاد: بله. این کدام روایت است؟
تلمیذ: این را من از بحار[الانوار] نقل کردم
استاد: بله. این هم تأیید میکند نظر ایشان را که منظور از سورهای که سه آیه داشته باشد منظور سه آیه بودن است نه سورهای که سه آیه داشته باشد.

