جلسه ۹۵

حالا در این قضیه صوم چرا خداوند این مسئله را این کف نفس را واجب کرده چرا؟ به خاطر خصوصیات که ما بیشتر بهره ببریم که ما در این جا ازاین فیوضات بهره ببریم فقط مسئله، مسئلۀ کارت زدن در اداره که نیست، یک چیزی باید به این نفس و روح برسد فقط این قضیۀ ظاهر نیست، این که باید به این نفس و روح برسد شرایط می‌خواهد، کم باید خورد، کم باید خوابید حالا خوابش را باید به اندازه باشد و مناسب باشد، کم باید حرف زد اگر روزی فرض کنید که از 24 ساعت 48 ساعت حرف می‌زنیم! هان از 24 ساعت 30 ساعت آن را حرف می‌زنی فرض کنید از 24 ساعت به یک ساعت تقلیل بده، به نیم ساعت تقلیل بده، اگر در قبل از ماه مبارک فکرت به همۀ دنیا می‌گذشت غیر از خدا، الان دو دقیقه هم خدا را بیاور در افکارت، اگر قرآن فرض کنید که لایش را باز نمی‌کرد و خاک می‌خورد و خدمه باید بیایند هر یک هفته و دو هفته گردوخاک آن را تمیز کنند الان حداقل باز کن و یک صفحه از آن را هم بخوان، این تغییر حالی که برای انسان در ماه مبارک است جزو تکلیف است لذا می‌فرماید که عَلِمَ اَللّٰهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتٰانُونَ أَنْفُسَكُمْ شما دارید به خودتان خیانت می‌کنید شما نمی‌دانید که چه دارد الان به سر شما می‌آید جلوی آن نفعتان را گرفتید جلوی آن مصلحتتان را گرفتید جلوی آن حکمی ‌را که من دارم گرفتید حالا یکخورده فرض کنید که هوایی شدید و حالا چی چی زدید روی اوامر و نواهی ما و خلاصه چیز کردید، خب این تختانون انفسکم یعنی همین دیگر؛ یعنی انسان می‌آید بر خلاف مصالح خودش خیانت می‌کند به خودش دیگر خیانت می‌کند به صلاحش خیانت می‌کند به رقاء خیانت می‌کند به ارتقائش این کار را انجام می‌دهد. این پیام را آ‌یه دارد به ما می‌رساند، این پیام را که دارد می‌رساند در ضمن می‌گوید حالا که دیگر نمی‌توانی باشروهنّ توجه کردید یعنی از یک طرف این پیام را می‌دهد که ماه ماهی است که باید رعایت این مسائل را در آن کرد حالا من نمی‌گویم که بلند شوید و بروید و بساط راه بیاندازید در این ماه مبارک و فحشش را به حضرت آقا بفرمایند و بقیه بگویند زندگی برای ما نگذاشته، به جای این که بیاید باعث التیام و محبت و مودت و این مسائل بشود، دارد این حرفها را می‌زند از کجا درآوردی از کدام دین برداشتی این چیزها را؟ باید تبیین کنی که خلاصه یک وقتی سوءتفاهم برای افراد پیش نیاید. گاهی اوقات مرحوم آقا خدا رحمتشان کند یکی چیزی می‌گفتند، می‌گفتند آقا این قضیه مال این جا است و از این جا درز نکند گفتند از این جا خلاصه به منزل قضایا درز نکند، این قضیه که می‌فرماید فالآن باشروهن می‌آید میزان اختیار انسان را در رعایت این امر مباح تعیین می‌کند یعنی چه؟ یعنی در ماه رمضان خودت نباید یک چیزیت بشود، نباید غذایی بخوری که آن محرک باشد، نباید با صوری برخورد کنی که برایت مسائل و تصورات ذهنی به وجود بیاورد، نباید در یک محیطی باشی... باید به آن سمت بروی یک ماه اقلا این طور، حالا یک وقتی جوری شد و دری به تخته خورد و خواستید یا خودتان یا [همسرتان] مثلا حاجت مؤمن (مؤمنه البته) فرض کنید که این برآورده بشود حالا آن عیب ندارد و مسئله‌ای نیست و این مقدار را ما فتاب علیکم. لذا الان آن طوری که امر عقیب حظر این در واقع حکم اباحه است این مسئله برای انسان از نقطۀ نظر اصولی یک مقداری جای تأمل دارد که اباحۀ بعدالحظر این یک اباحۀ‌مطلق نیست بلکه یک مقداری اباحۀ مقیده است و باید ملاحظۀ آن جنبه و ملاک حظر را در این جا بشود این نکته نکتۀ مهمی ‌است. که خب ما تصورمان تا به حال بر این بوده که حال که حکم اباحه آمده مثل سایر ایام است، نه این جور نیست قضیه، همین مطلب را شما فرض کنید که این قضیه نکته خیلی دقیق است رفقا در خیلی مسائل به کار می‌آید و کیفیت نگاه فقیه را نسبت به این موضوع نشان می‌دهد که این مصادر وحی با این موضوع چگونه برخورد کردند چه جور مطلب را القاء کردند البته خیلی از اوقات که محذورهایی داشتند در کیفیت بیان مسائل این مسئله مسئلۀ دقیقی است. اللَهم صل علی محمد و آل محمد