اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

احرام قبل از مواقیت (3)

و استثنائات حرمت احرام قبل از میقات

0
فقه
فقه
جلسات

احرام قبل از مواقیت - استثنائات حرمت احرام قبل از میقات (3) - 26-06-1434

احرام قبل از مواقیت (3)

2
  •  

  •  

  • أعوذ بالله من الشیطان الرجیم

  • بسم الله الرحمن الرحیم

  •  

  •  

  • در جلسات گذشته راجع به احرام قبل از میقات عرض شد که روایات در مورد حرمت احرام قبل المیقات و عدم انعقاد احرام صریحه هستند؛ مگر برای افرادی که مستثنیٰ هستند که مستثنیات را قبلاً عرض کردیم؛ یکی از آنها احرام عن نذرٍ است و دیگری شخص خائف؛ شخصی که خوف خروج عن الشهر را داشت1 حضرت احرام قبل از میقات را در مورد ناذر استثناء کرده‌اند.2

  • تلمیذ: پس در واقع نذر را بر اساس نص قبول داریم والاّ طبق قاعده، نذر صحیح نیست.

  • استاد: بله! طبق قاعده، نذر در اینجا صحیح نیست. الآن عرض می‌کنیم که بعضی‌ها حتی این مطلب را قبول ندارند.

  • دربارۀ خوف روایت داریم:

  • عَن مُعاویةَ بنِ عَمَّارٍ قالَ سَمِعتُ أَباعبدالله عَليهِ السَّلامُ یَقولُ: «لَيسَ یَنبَغي أَن یُحرَمَ دُونَ اَلوَقتِ الَّذي وَقَّتَهُ رَسولُ اللهِ صَلَّى الله عَليهِ و آلهِ، إِلاَّ أَنْ یُخافَ فَوتُ الشَّهرِ في العُمرَةِ».3

  • این روایت به عمره مربوط می‌شود.

  • جواز احرام شخص ناذر قبل از میقات

  • روایت دیگر روایت نذر است که از شیخ طوسی است و روایت صحیحی است و در آن شکی نمی‌باشد که [حلبی] از امام صادق علیه السلام سؤال می‌کند:

  • عَن الحسينِ بنِ سَعيدٍ عَن حَمَّادٍ عَن الحلَبي سأَلْتُ أباعبدالله عَن رَجُلٍ جَعَلَ لله عَلَیهِ شُکراً أَنْ یحرِمَ مِن الکوفَةِ، قالَ: «فَلیحرِمْ مِن الکوفَةِ وَ لیفِ لِله بِما قالَ».4

  • روایت دیگر سندش متفاوت است و سندش هم موثوق است:

  • أحمدُ بنُ مُحمّدِ بنِ عیسى عن مُحمّدِ بنِ إِسماعيلَ عن صفوانَ عن علِیِّ بنِ أبِی‌حمزة کَتَبتُ إِلى أبی‌عبدالله أسألُهُ عَن رجُلٍ جَعَلَ لِلّهِ عَلیهِ أن یحرِمَ مِن الکوفةِ. قالَ: «یحرِمُ مِن الکوفةِ».5

  • البته این روایت در زمان ولاءِ علی بن أبی حمزه بود، نه در زمان ارتدادش؛ چون علی بن أبی حمزه از واقفیه است.

  • روایت دیگر از صفّار است:

  • عَن مُحمَّدِ بنِ الحَسَنِ الصّفَّارِ عن مُحمّدِ بنِ الحُسینِ عن أحمد بنِ مُحمّدِ بنِ أبِی‌نصرٍ عن عبدِالکرِیمِ عن سماعة عن أبِی بصِیرٍ عن أبی‌عبدالله، قال: سَمِعتُهُ یقُولُ: «لو أنّ عبداً أنْعَمَ الله علیهِ نِعمَةً أو ابْتَلاهُ بِبَلِیةٍ، فَعافَاهُ مِن تِلک البَلِیةِ؛ فَجَعَلَ على نَفسِهِ أن یحرِمَ بِخُراسان کان علیهِ أن یتِمّ».6

    1.  وسائل الشیعة، ج ۱۱، ابواب المواقیت، باب 12.
    2.  وسائل الشیعة، ج ۱۱، ابواب المواقیت، باب 13.
    3.  وسائل الشیعة، ج ۱۱، ابواب المواقیت، باب 12، ص ۳۲5، ح 1.
    4.  وسائل الشیعة، ج ۱۱، ابواب المواقیت، باب 13، ص ۳۲7، ح 1.
    5.  وسائل الشیعة، ج ۱۱، ابواب المواقیت، باب 13، ص ۳۲7، ح 2.
    6.  وسائل الشیعة، ج ۱۱، ابواب المواقیت، باب 13، ص ۳۲7، ح 3.