جلسه ۱۳۴

اینجاست که خیلی فضا مهم است، خیلی فضا مهم است. بنده در طول مصاحبتم با مرحوم آقا رضوان الله علیه، از این مطالب خیلی دیدم. خیلی دیدم افرادی که می‌آمدند، اهل علم بودند، بعضی از آنها الان هم هستند، اینها در یک شرایطی، حالی پیدا می‌کردند، صفایی پیدا می‌کردند و خلاصه در یک فضایی قرار می‌گرفتند و با چه جزمی - آدم تعجب می‌کند-، با چه‌ جزمی، چه سخنانی از اینها سر می‌زدمی‌گفتند: «آخر کجا را می‌‌توانیم پیدا کنیم که همچنین جایگاهی داشته باشد؟ خدایا این را از ما نگیر، خدایا اینها را از ما نگیر خدایا دست ما را از دامان این بزرگان کوتاه نکن»‌. این حرف‌ها را تو می‌زنی؟ اِ اِ !! بعد یک جریانی تغییر پیدا کرد و اوضاعی عوض شد، همین آقایی که فلان است می‌گوید: هنر نیست آدم بگيرد گوشه‌ای بنشیند و فقط ذکر بگوید. اِ اِ اِ !!! تو همان شخصی هستی که دو سال پیش آن حرف‌ها را می‌گفتی؟ حالا کس دیگری بوده؟ چه شد؟ 

این آقا که همان آقاست!! این آقایی که تو می‌گفتی: خدا دست ما را کوتاه نکند، که همان است و عوض هم نشده است، افکارش هم که تغییر پیدا نکرده است، تو چه شدی؟! تو چه به سرت آمده؟! که آن زمان می‌گویی: خدایا دست ما از دامان اولیا کوتاه نشود، خدایا این نعمت را از ما نگیر. همین‌طوری اشک می‌ریختی و می‌گفتی، حالا می‌گویی: هنر نیست آدم بنشیند گوشه‌ای و فقط نگاه کند و بقیه جلو بروند. پس اينجاي قضيه چطور اتفاق افتاده؟ چه شد؟! فضا عوض شد، وقتي فضا عوض مي‌شود، همين آقا با همين علميّت، علميتش سرجايش هست، علميتش كم نمي‌شود بلكه اضافه هم شده، بالاخره در اين مدت مطالعاتي دارد كتاب‌هايي مي‌خواند و مسائلي مي‌خواند و ...، اين آقاي با همين علميّت و با همين اطلاعات چه مي‌شود كه در عرض دو سال اين علميّت را در راستاي تقابلِ با اين جريان به كار مي‌گيرد؟ تقابل با اين جريان!! اين مربوط به چيست؟ مربوط به فضاست. علميّت نمي‌تواند كار بكند، بله كمك می‌کند. من نمي‌خواهم نفي كنم، آن چيزي كه خطر دارد اين است. اين را انسان بايد مراقب باشد. اين همه بزرگان مي‌گويند رفيقت را انتخاب كن، صديقت را انتخاب كن، مواظب باش، نرو اينجا، نرو آنجا¹.