جلسه ۱۳۵

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

یك مدّت که نمی‌آییم دلمان تنگ می‌شود، منظورم از کعبه و بتخانه تویی تو.... بیاییم این‌جا رفقا را ببینیم. این حرف‌ها تمامی ‌ندارد، این درس و بحث‌ها تمامی ‌ندارد، هر کسی می‌آید و نغمه‌ای بر این نغمات اضافه می‌کند و بعد هم بادی به غبغب می‌اندازد که من آنم که رستم بوَد پهلوان! ولی خودش بیچاره خبر ندارد که این از کجا می‌آید و به کجا ختم می‌شود.

خدا رحمت کند مرحوم الهی قمشه‌ای، می‌گفت: حکما معمولاً چیزی ندارند، چیزی در بساطشان نیست فقط أسطقس فوق الأسطقسات، نمی‌دانم وجود بسیط و منبسط¹ و فیض أقدس و مقدس²و از این جور مطالب، ولی وقتی به پای مسائل فقهی میرسی زیر هر مسئله‌اش یك پیت روغن و دو تا کیسه برنج خوابیده! این حرف او بود حرف من نیست. ایشان میگفت. گاهگاهی میآمد قم، آن زمان ما در حجره بودیم. او را میدیدیم. ولی خُب فقهی که ایشان میگوید همینها را دارد. ولی آن فقه واقعی با حکمت و اینها تفاوتی نمیکند همه در یک راستا است. بله آن فقه، فقهی است که راه انسان را باز می‌کند و روشن میکند، فکر انسان را باز میکند، فکر را متحجر نمیکند، فکر خیلی عجیب است³.

چندی پیش یکی‌ آمده بود پیش ما راجع به مسائل وجوهاتش، غریبه بود با یکی از دوستان آمده بودند. گفت: آقا من از شما چند تا سؤال دارم، میخواهم برایم روشن شود بعد هر چه شما امر بفرمايید من انجام میدهم. اوّل این ‌که این خمس برای چیست؟ چرا در اهل تسنن نیست؟ و در شیعه هست، می‌گویند آیه‌ای نداریم و یا مجمل هست و.... )مثل این‌که خودش هم اطلاعاتی از این طرف و آن طرف کسب کرده بود و بی اطلاع نبود( دوّم این‌که چرا خود ما این وجوهات را به دست مصارفش نرسانیم؟ این چه دلیلی دارد که حتماً باید برد و تحویل این بیوت داد؟ گفت: من خیلی جاها رفتم و پیش آقایان، فقط یک کلام شنیدم، آقا شما عامی‌هستید و به شما ربطی ندارد و خمست را بگذار و برو.