جلسه ۱۳۶

تو باید همه مردم را به زیارت امام رضا سوق بدهی، آی مردم ترک نکنید. غُصه نماز جمعه خودت را می‌خوری؟ یا اینکه نه چون سر امام رضا یک خُرده شلوغ شده می‌خواهی خلوت کنی؟ 

امّا تو غافلی و امثال تو غافلند از این که اگر مردم به سمت امام رضا می‌روند، بخاطر پیوند قلب با ولایت است، این را نه تو و نه بالاتر از تو نمی‌توانند از مردم بگیرند، این پیوند است که مردم را به امام رضا می‌کشاند، نه به جای دیگر. این پیوند پیوند قلب است، این کشش، کشش از راه قلب است. چرا در اوّل محرم یک دفعه همه راه می‌افتند از بچه شیر خوار گرفته تا پیر مرد نود وهشت ساله، همه راه می‌افتند به سمت عزاداری، چرا؟ چون قلب راه می‌افتد و تصرف در نفوس می‌شود. تصرف در قلوب می‌شود. این است قضیه! آن ‌وقت ما به جای اینکه بیائیم مردم را دعوت بکنیم به این امور، می‌گوییم چرا اینجا نمی‌آیید، بیایند، بیایند، نمی‌خواهند نیایند. هر کسی تکلیف خودش را می‌داند.

تلميذ: براساس ملاک، شما فرمودید استحباب گاهی وقت‌ها از وجوب مهم‌تر است، چه اشکالی دارد که فقیهی که صلوة در حمام را اقل ثواباً می‌داند بگوید من ملاک صلاة را دیده‌ام که یاد خداست، ملاک مبغوضیت سلام کردن در حمام را هم دیده‌ام، بعد این دو با هم واکنش نشان می‌دهند تا اینکه آن ذکر خدا غلبه می‌کند، نتیجه‌اش این است که این فتوا را می‌دهد که اقل ثواباً هم می‌شود. او هم با ملاک همين حرف را بزند؟

استاد : خب خدا این ملاک را بلد نبود؟ حالا یک فقیه نیاز داشت که بیاید با همدیگر نگاه کند، خدا که از فقیه ملاک را بهتر بلد است!

تلميذ: خدا اين ‌را بهتر بلد است ولي از لسان دليل بدست نمي‌آيد از ملاك بدست مي‌آيد.

استاد: ببینید وقتی بطور کلی، امام می‌گوید که لا تُسَلِّمْ عَلی مَن فِی الحَمّامٍ وقتی امام این حرف را می‌زند شما به امام چه عرض می‌کنید؟ می‌گویید که آقا حمام تا حمام داریم! در این حمام یک جور است در آن حمام یک جور دیگر است! یا مردمی که درحمام هستند تفاوت دارند؟! یا حضرت می‌فرمایند که به مصلی سلام نکن این که می‌گویند به مصلی سلام نکن، آیا از امام باید بپرسیم مصلی فرق می‌کند؟ شما مصلی باشید؟ ولی خدا مصلی باشد؟ یا فرض کنید که مردم عادی مصلی باشند؟ لا تسلمْ علی المصلی تمام شد و رفت.