جلسه ۱۳۷

خب این مسائل باطن قضیه بود اگر خدا به امام حسین علیه السلام میگفت ما چیزی به تو اضافه نمی‌کنیم امّا اگر بخواهی از این امت دستگیری بکنی باید این روال طی بشود، حضرت میگفت: باشد بسم الله! یا علی! خداوندا چيزي نده! ما هستيم! 

به خاطر عوض نرفتند این جریان و این واقعه کربلا را درست کنند، عوضش این بود که امروز من و شما در دامن ابالسه و شیاطین نیفتیم، برای این، این کار را کرد، امروز من و شما در تحت ولایت او راه را برویم و شیاطین و ابلیسها و محرفین و مُفْرِطين و ومُفَرِّطین و وسوسه کنندگان و اهل دنیا، نتوانند به اَنحاء مختلف بیایند ودور آدم را بگیرند، به اشکال مختلف و در ظروف مختلف، آقا این‌جا بیا! آقا اگر بدانی آنجا چه خبر است؟! یک لقد به همه بزنی، خداحافظ همه، ما راهمان، راه دیگری است! این کار را امام حسین علیه السلام 1400 سال پیش برای امروز من و شما کرده است! ¹ 

اگر او این کار را نمیکرد معلوم نبود ما الآن کجا بودیم! ما الآن در چه وادی بودیم، در چه اوضاعی بودیم، رفیقمان که بود؟! دوستمان که بود! آن ذُملاء وقُرناء ما چه كساني بودند؟! در چه ظرفیت‌هایی ما قرار داشتیم؟! نه هیچ حساب و کتاب نبوده! چون وقتی که او میآید یک راه ظاهری نشان میدهد، یک راه هم در باطن دارد، آن ظاهرش که خُب بالاخره مشخص است، آن باطن است که میآید...، بالاخره این‌ها کارشان کار باطن است، یعنی می‌آیند در تکوین اثر میگذارند، آن تخم را در قلب‌ها میکارند، این که الآن شما میبینید در یک جریانی قرار میگیرید و خود را در یک جریانی احساس میکنید خبر ندارید که یک نفر دیگر آن تخم را کاشته، ما کارهای نیستیم بابا! هشتمان گرو هشتادِ خودمان است! یکی دیگر این تخم را کاشته، منتهی ما باید این را شروع کنیم به آبیاری و پرورش و در یک محیط مناسب و نمی دانم ممارست و ازش ضیافت به عمل بیاید خلاصه از این کاری که انجام شده و نگذاریم آن زحمت آن‌ها و جهت تکوینی که در این نفوس به وجود آمده مهمل بماند، این ظرفیت را نگه داریم و حفظ کنیم.